...پاورقی فرهنگ و ارتباطات

حرف‌های زده نشده در حوزه معارف اسلامی، دین، حکومت (سیاست‌گذاری عمومی)، جامعه اسلامی، فرهنگ و ارتباطات

شنبه 19 فروردین 1396

متن زیر را آقای محمدرضا شعبانعلی نوشته‌اند. مطالب خوب فراوانی در وبلاگ ایشان موجود است. (+)

دلم می‌خواست یک عادت کوچک را که از سال پیش شروع کردم و نتیجه های فراتر از انتظار برایم داشت با شما هم به اشتراک بگذارم؛ عادتی که هم در خانه هم در محیط کار و جلسات شرکت‌ها، قابل اجراست و آن‌قدر ساده است که به سختی می‌توان آن را ترک کرد.

پیشنهادم این است که شما هم این کار را امتحان کنید و اگر آن را اثربخش دیدید به دیگران هم پیشنهاد بدهید:

با خودمان قرار بگذاریم که از ساعت‌های رُند برای زمان‌بندی و قرار گذاشتن و شروع جلسه و خلاصه در تمام جنبه‌های رفتار روزمره استفاده نکنیم.

به این معنا که مثلاً ساعت‌هایی مانند:

  • هشت
  • هشت و ربع
  • یازده و نیم
  • یک ربع به یک

را از دامنه واژگان فعال‌مان حذف کنیم.

اگر می‌خواهیم با دوستانمان در ساعت هشت و نیم قرار بگذاریم، قرار را به ۸:۲۹ یا ۸:۳۱ یا ۸:۲۸ یا ۸:۳۳ تغییر دهیم.

اگر قرار است جلسه‌ای رأس ساعت ۹ در شرکت شروع شود، ساعت جلسه را تغییر دهیم و در تمام نامه‌ها و ایمیل‌ها و پیام و پیامک‌ها ساعت ۸:۵۸ یا ۸:۵۸ یا ۹:۰۱ یا ۹:۰۳.

امیدوارم نتایج این تغییر، همون‌قدر که برای من و دوستانم اثرگذار بوده برای شما هم اثرگذار و محسوس باشه.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 16 فروردین 1396

    متن زیر را آقای غفاری از معلمان و مدرسان سواد رسانه‌ای نوشته است. حرف‌های خوب فراوانی در آن وجود دارد. تجربه و اندیشه تقریباً مشترکی هم داریم. http://azsarnevesht.ir

    از سال ۱۳۸۴ به صورت جدی در کلاس‌های رسمی مدرسه، درگیر آموزش نویسندگی به نوجوانان اول و دوم دبیرستان (نهم و دهم جدید) بوده‌ام. بارها در کسوت مربی پرورشی و غیره هم با موضوع مقاله‌های دانش‌آموزی و داستان‌نویسی و آفرینش‌های ادبی سر و کار داشته‌ام. تجربه‌ی این سال‌ها را در چند جمله این طور خلاصه می‌کنم:
    «بچه‌ها شبیه آنچه می‌خوانند می‌نویسند و بسیار خواندن تأثیر مستقیمی بر درست نوشتن آن‌ها دارد. اما بسیار خواندنتضمینی برای بسیار نوشتن نیست. از میان همه‌ی بچه‌های یک کلاس فقط عده‌ای اندک -به تجربه کمتر از ده درصد دانش  آموزان- نوشتن را فراتر از تکالیف کلاسی و ضرورت‌های تحصیلی پی می‌گیرند که متأسفانه معمولاً بخش زیادی از همین عده‌ی اندک، وقت خود را با داستان‌نویسی تلف می‌کنند. در حالی که شیوه‌های دیگر نویسندگی مثل زندگی‌نامه، روایت خاطرات، نقد فرهنگی و اجتماعی، مقالات علمی و ادبی و قالب‌های دیگر در سبد تجربه‌ی آنان جایی ندارد. در حقیقت داستان‌نویسی دامی است که بر سر راه نویسندگی نوجوانان ما گسترده شده است و جریانِ طبیعی رشد قلمی آنان را  منحرف می‌کند. معلوم هم نیست قرار است با این همه داستان‌نویس جوان چه بکنیم. همه‌ی این استعدادهای جوان هم متأسفانه در همان اولین قدم به دنبال چاپ کتابشان هستند.»
    به عنوان یک معلم نویسندگی هدف اصلی خودم را برای عموم دانش آموزان «تکمیل مهارت درست نوشتن» قرار داده‌ام و در مواجهه با گروه ده درصدی دانش‌آموزان خاص «توهم زدایی از قداست داستان‌نویسی»

    خود من در دوران مدرسه از این توهم بر کنار نبوده‌ام و بدون این‌که هدف مفیدی داشته باشم، بارها طبع خود را برای نوشتن داستان آزموده‌ام. چه روزها و شب‌هایی که وقتم را صرف جور کردن چفت و بست داستانی کردم که معلوم نبود قرار است گره از مشکل چه کسی باز کند و روزنه‌ی امیدی به دنیای چه کسی بگشاید. اگر خاطرتان باشد چند سال پیش یکی از این داستان‌های مدرسه‌ای را که در کیهان بچه‌های دهه هفتاد هم چاپ شده بود این‌جا منتشر کردم. خوشبختانه من با  کنار گذاشتن رودربایستی با خودم این مسیر اشتباه را در همان جوانی ترک گفته‌ام. اما کاش آن زمان مربی حکیمی بالای سرم بود تا زودتر من را از این سعی و خطای بی‌حاصل نجات می‌داد.

  • نظرات() 
  • جمعه 15 بهمن 1395

    • تجربه‌نگاری یکی از دانش‌آموختگان رشته فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه‌اسلام از تلاشش برای استخدام به عنوان یک معلم آموزش و پرورش و ناکامی‌اش به خاطر بی‌اعتباری مدرک تحصیلی!
    • تصور می‌شود دانش‌آموختگان دانشگاه امام صادق علیه‌السلام فقط کافیست درس‌شان تمام شود تا بروند سر کار! در حالی که این‌طور نیست. این مسئله در رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات که به اختصار فرهنگ و ارتباطات نامیده می‌شود،‌ جدی‌تر هم هست. البته مشکل به همین قضیه محدود نمی‌شود.
    •  یادداشت زیر را دوست عزیزم حامد سجادی در گروه کاریابی رشته فرهنگ و ارتباطات ارسال کرده است و به جهت اهمیت موضوع، این‌جا بازنشر می‌شود. این موضوع از جهت توهم‌زدایی از خانواده‌های داوطلبان جدید تحصیل در دانشگاه امام صادق علیه‌السلام هم حائز اهمیت است.

       تجربه‌نگاری مصاحبه استخدامی و بحران مدرک فرهنگ و ارتباطات

       1... با توجه به دیر رسیدن کارت پایان خدمت فرصت ثبت‌نام در آزمون استخدامی خدمات کشور میسر نشد و در آخرین لحظات اقدام به ثبت‌نام در آزمون استخدامی آموزش و پرورش نمودم.

    در حین ثبت‌نام متوجه شدم اگرچه رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دارای کد مشخص شده برای سیستم است (یعنی در سامانه سنجش چنین رشته‌ای موجود است) اما این رشته زیرگروه هیچ رشته دیگر و هیچ شاخه دیگری محسوب نمی‌شود؛ 
    بنابراین در رشته‌هایی نظیر دبیری علوم اجتماعی که رشته‌هایی نظیر جامعه‌شناسی، علوم ارتباطات اجتماعی، مددکاری اجتماعی، انسان‌شناسی و .... امکان حضور داشتند، این رشته اساساً به عنوان عضوی از شاخه علوم اجتماعی محسوب نمی‌شد! و سیستم با ثبت آن پیغام خطا می‌داد.

     به‌ناچار رشته را علوم ارتباطات ثبت کردم و در بخش گرایش عنوان کامل رشته همراه با گرایش را نوشتم! تا کارت ورود به جلسه بگیرم.

       2... روز آزمون همزمان با آزمون استخدامی سایر دستگاه‌ها بود؛ بدون فرصت مطالعه پیشین در آزمون شرکت کردم؛ سطح سؤالات خوب و البته کمی پیشرفته بود اما با توجه به رقبا، دانش قبلی و احتمالاً اقبال و شانس جزء رتبه‌های اول استان در شاخه «دبیری علوم اجتماعی» شدم!

     لازم به ذکر است که کل ماجرا سر استخدام شدن مجموعا 7-8 نفر در کل استان بود!  

     ....و اما روز مصاحبه...  

    در محل مصاحبه حاضر شدم و در حین انتظار برای ورود به جهت بررسی مدارک با سایر افراد نیز آشنا شدم.

     (چند نفر را دیدم که در گوشه‌ای جمع شده‌اند و در حال مرور سریع  و همراه استرس جزواتی هستند؛ نگاهی که انداختم، نام هابرماس و مارکسیسم ساختارگرا و ایدالیسم هگلی و... را در بالای هر برگ از سررسید مذکور دیدم!) 

    سایر رقبای خودم را هم برای آن تک پست معلمی در شهرستان -که از پیش مشخص نموده بودم- شناختم؛ افراد مؤدب و خوش‌برخوردی که در رشته جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی در شهرستان‌های تابعه و بعضاً محروم استان با حداقل امکانات آموزشی تحصیل کرده بودند و بدون ادعا منتظر اقبال خود بودند. 

    در مجموع کلی با هم رفیق شدیم و خوش گذشت!  

     گزینش در سه بخش «بررسی مشخصات و مدارک»، «معاینه عمومی پزشکی» و «مصاحبه عمومی و تخصصی» انجام می شد.

       در قالب نفرات شماره 40-50 وارد سالن برای بررسی مدارک شدم؛ چیزی شبیه میزهای متعدد بررسی تعرفه‌های رأی‌گیری در انتخابات؛ پس از بررسی مدارک هویتی در میز اول دوم اثبات آن که من هیچ نسبتی با خانواده ایثار گران ندارم! (گرچه عمویم شهید شده است.)
     به میز بررسی مدرک تحصیلی دانشگاهی رسیدم.

     ✋✋✋✋ سایر دوستان پیام نوری و آزادی و علمی کاربردی با همان سرعت معمول از این میز هم گذشتند و پس از تکمیل پرونده به بخش معاینه پزشکی ارجاع شدند اما مسئول میز پرونده من را با مکث قابل ملاحظه‌ای بررسی کرد و با تعجب به من گفت:
     این اسم رشته شماست؟ 
    - گفتم: آره مگه چشه؟! 
    گفت: کمی بلند نیست؟ 
    «معارف اسلامی
     و
     فرهنگ
     و 
     ارتباطات
     گرایش مطالعات سیاستگذاری»
      بعد چه ربطی به دبیری علوم اجتماعی داره؟ باید بررسی بشه!  

    این مکث به حدود 15 دقیقه رسید؛ پس از آن، پرونده به مسئول گزینش کل استان ارجاع شد و برحسب تصادف آقای بزرگمهر به‌عنوان یکی از مدیران اصلی وزارت‌خانه در امر گزینش در حال بازدید و بررسی مشکلات بود.  

    پس از ارجاع و کلی معطلی پاسخی که از آقای بزرگمهر شنیدم، این بود که

     این رشته در جلسه‌ای که توسط نماینده سازمان سنجش و وزارت علوم داشتیم، به عنوان زیرمجموعه علوم اجتماعی و علوم ارتباطات اجتماعی ثبت نشده است و بر این اساس، دلیلی برای پذیرش شما وچود ندارد چون اساساً رشته «غیرمرتبط» با علوم اجتماعی محسوب می‌شود! 

     هنگامی که دفترچه پذیرش دکتری 95 سنجش را که در آن در بخش علوم ارتباطات  دو رشته علوم ارتباطات و فرهنگ و ارتباطات را به صورت توأم در مقطع دکتری ذکر شده بود، به وی نشان دادم، در پاسخ گفت:

     اولاً ملاک عمل ما دفترچه ثبت شده توسط سازمان سنجش و امور استخدامی است؛ 
    ثانیاً لفظ دقیق ثبت شده علوم ارتباطات اجتماعی و حتی علوم ارتباطات هم کفایت نمی‌کند؛ چه رسد که این رشته زیر مجموعه آن است 
    و ثالثاً آن که در مقابل برخی رشته‌های نظیر جامعه‌شناسی ثبت شده است (همه گرایش‌ها) اما در مقابل علوم ارتباطات چیزی ثبت نشده است! 
    بنابراین حتی اگر این موضوع را بپذیرم، مسئولان مربوط، هویتی برای این رشته به‌عنوان گرایشی از علوم ارتباطات قائل نشده‌اند! 
    و در مجموع پذیرش شما علاوه بر آن مشکلی از شما را رفع نمی‌کند و در نهایت در هنگام ثبت به عنوان استخدام دولتی به مشکلی بر می‌خورید، توبیخ و بازخواست نیز از همکاران من را نیز در پی دارد! 
     و تمام!✋✋ 

     پ ن1: بر این اساس بنده به دلیل عدم اعتبار مدرک در همان میز دوم ماندم و طی هفته آینده فردی جهت مصاحبه جایگزین می شود.

     پ ن2: هنگامی که از دانشگاه فرهنگیان خارج می‌شدم، سایر رفقای علوم اجتماعی پیام نوری و آزاد را دیدم که مصاحبه را نیز تمام کرده بودند و تقریباً راضی بودند.

    پ ن 3: بندی در صفحه سوم دفترچه سازمان سنجش ذکر شده است که امیدوارم در دفترچه پذیرش استخدامی خدمات کشور نباشد و آن این است که اگر مدرک مقطع کارشناسی شما غیر مرتبط شناخته شود، شما حتی در صورت دارا بودن مدارک بالاتر مرتبط، قادر به احراز صلاحیت نیستید! نمونه آن فردی در روز مصاحبه با وجود کارشناسی ارشد روانشناسی از تهران و سابقه تدریس دانشگاهی به دلیل مهندسی بودن مدرک کارشناسی مورد مصاحبه قرار نگرفت و این یعنی مشکل اعتبار رشته در صورت عدم اصلاح اساس، قابل حل نیست مگر با شرکت مجدد در کنکور کارشناسی!   

     موفق باشید!  

  • نظرات() 
  • دوشنبه 22 آذر 1395

    روایتی کارگردان مشهدی از حضور در میان طالبان
    طالبان "گروه تکفیری" نیست؛ طالبانی‌ها "دیپلمات" شده‌اند/ طالبان ایران را قبول دارد

    ◀️محسن اسلام‌زاده صبح‌امروز در نشست اکران و نقد و بررسی مستند «تنها میان طالبان» که در محل فرهنگسرای فناوری و رسانه مشهد برگزار شد، اظهار داشت: نخستین‌بار سال 1390 به افغانستان سفر کردم و پیش از آن با تنها بازمانده حادثه‌‌ای که برای  دیپلمات‌های ما در مزارشریف پیش آماده بود، دیدار داشتم.

    ◀️اسلام‌زاده ادامه داد: طالبان دارای یک تشکیلات قوی است و شاید دیواری دور من ایجاد کردند که آنچه می‌خواهند را ببینم اما یکی از مسائلی که به آن رسیدیم این بود که طالبان یک گروه تکفیری نیست.

    ◀️کارگردان مستند «تنها میان طالبان» در پاسخ به این نظر که این مستند قصد تطهیر طالبان را دارد، گفت: این درست نیست؛ در واقع این فیلم یک اعتراض رسانه‌ای است که می‌گوید باید طالبان را جدی بگیریم و خارج از تطهیر یا محکوم‌کردن یک جریان باید به شناخت برسیم.  با دیدن مستند تنها میان طالبان، بیننده باید به عقایدی که تا به حال به طالبان داشته شک کند. 
     http://tn.ai/1257235
    این مطلب در کانال پاورقی: https://telegram.me/pavaraqi/786
    • افغانستان را درست بشناسیم!
    • اهالی رسانه و سیاست، بسیاری از واقعیت‌ها را به اشتباه منتقل می‌کنند؛ حال آن‌که واقعیت چیز دیگری است.

  • نظرات() 
  • دوشنبه 22 آذر 1395

    انتخاب رشته دانشگاه امام صادق علیه السلام در مقطع دکتری به چه کسانی پیشنهاد نمی‌شود؟

    سه شرط خاص دانشگاه ما برای جذب دانشجوی دکتری:
    1- زبان  عمومی (تافل دکتری، یا تافل یا تولیمو)
    2- آزمون اسما (آزمون سراسری معارف اسلامی)
    3- گزینش و تحقیقات احراز صلاحیت مکتبی (انقلابی اسلامی)

    • شرط برخورداری از مدرک زبان عمومی (گواهی قبولی در آزمون زبان ورود به دکتری دانشگاه امام صادق علیه‌السلام) معمولا در موقع تصویب طرح رساله دکتری جدی می‌شود و قبل آن، چندان مطالبه نمی‌گردد. حداقل در مواردی برای برخی از دانشجویان  در گذشته چنین بوده است. دانشگاه امام صادق علیه‌السلام علاوه بر مدارک معتبر بین‌المللی، مدرک تولیموی سازمان سنجش و نیز مدارک آزمون زبان (موسوم به تافل دکتری) بسیاری از دانشگاه‌های کشور نظیر تهران،‌ مدرس و آزاد اسلامی را می‌پذیرد؛ البته با سقف نمره خاص خودش! (مثلا دانشگاه آزاد نمره قبولی را در آزمون ۵۰ اعلام می‌کند ولی دانشگاه ما می‌گوید که باید حداقل ۶۰ کسب کنید!) راستی، در مصاحبه شفاهی، آماده پاسخگویی به سؤالات انگلیسی (عمدتاً درباره کارهای قبلی خودتان یا طرح رساله دکتری خودتان) باشید؛ یعنی حداقل بتوانید چکیده پایان‌نامه ارشد را به انگلیسی توضیح بدهید.

    • شرط آزمون اسما، شرط مهم، جدی و متمایزکننده‌ای است. برخی از دانشجویان دانشگاه ما یا طلبه‌های حوزه علمیه هم نمی‌توانند در این آزمون دشوار (کتب شهید مطهری، 10 جز المیزان، قواعد عربی، فقه استدلالی و اصول فقه) قبول شوند. معمولا داشتن مدرک اسما برای ورود به دکتری لازم است و در این قضیه مهلت داده نمی‌شود. فکر می‌کنم در شرایط خاصی مثل سال 90 بعضی از دانشجویان دانشگاه بدون کسب گواهی قبولی در اسما وارد شدند و مدرک اسما را بعدا گرفتند. البته عبور از این سد نشدنی نیست و به ویژه‌های در سال‌های اخیر، افراد بسیاری از بیرون دانشگاه امام صادق علیه‌السلام توانسته‌اند در این آزمون موفق شوند. در فروشگاه داریم نقطه‌آی‌آر، برخی از فایل‌ها و نمونه‌سؤال‌هایی را که ممکن است برای داوطلبان این آزمون، مفید باشد، با قیمت ارزان به فروش می‌رسد و درآمد آن خرج امور خیریه می‌شود. (به عنوان مثال: نمونه سؤالات عربی)

    • شرط سوم: متأسفانه قبولی در گزینش، جدی‌ترین شرط است. بسیاری از نخبگان مذهبی ما به همین خاطر از ورود به دوره کارشناسی دانشگاه هم بازمانده‌اند. سوابق اجتماعی فرهنگی سیاسی و گرایشات فکری و عقیدتی موضوعی است که دانشگاه هیچ‌گاه از آن نگذشته است. در مواردی گفته شده است که دانشجویان سابقا گزینش شده دانشگاه هم در گزینش مقطع دکتری رد شده‌اند! اخیرا نقص(!) در سوابق عقیدتی و اجرایی باعث شده که دانشجویان در گروه‌های درجه ج و ب پذیرفته‌شوند و از این جهت، مشمول هزینه‌های دکتری دانشگاه بشوند. 
    اجمالاً اگر نکات منفی در سوابق پرونده شما وجود دارد، حتما بی‌خیال این دانشگاه شوید و آبروی خودتان را حفظ کنید! 

    جالب است بدانید که 
    زنان نیز می‌توانند در مقطع دکتری در کلاس مختلط در دانشگاه واحد برادران شرکت کنند. (مثلاً 2 نفر خانم و سه نفر آقا در یک کلاس). چنین موردی ظاهرا تنها یک بار برای مورد خاص اتفاق افتاده است و بعد از آن هم البته با تغییراتی مشاهده شد. بنابراین تقریبا می‌توان گفت زنان نمی‌توانند در دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دکتری بخوانند!

    وارد خواهران دوره دکتری مدیریت آموزشی را ویژه خواهران و در محل همان واحد (بدون برادران) برگزار می‌کند.
    این سال‌ها هم دوباره امتحان تخصصی هر دانشگاه رایج شده است. در امتحان تخصصی کتبی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام درس فرهنگ و ارتباطات در اسلام نیز وجود دارد! گاهی درس سیاستگذاری هم به عنوان یکی از مواد امتحانی مهم می‌شود که شامل بحث‌های مدیریتی (تصمیم‌گیری) و سیاستگذاری عمومی است.


    با توجه به فوت آیت‌الله مهدوی رئیس مادام‌العمر دانشگاه امام صادق علیه‌السلام و نیز عنایت به روند سال‌های اخیر دانشگاه،‌ به ویژه شیوه مدیریتی رئیس جدید دانشگاه (دکتر محمدسعید مهدوی کنی را بیش‌تر بشناسید!) و نیز مسئولیت‌پذیری‌های اعضای محترم هیئت امنا در امور دانشگاه(!)، تحصیل در مقطع دکتری این دانشگاه به هیچ وجه به کسی پیشنهاد نمی‌شود. حقیر و بسیاری از دوستانم پشیمانیم و نامه‌های اعتراضی چندی نیز نوشته‌ایم ولی گوش شنوایی نیست.

    برخی فایل‌های مورد نیاز و پیشنهادی:
    عمومی:
    دکتر محمدسعید مهدوی کنی را بیش‌تر بشناسید!
    تعهد محضری دانشجویان دکتری دانشگاه امام صادق علیه‌السلام (متن تعهد ممکن است در سال‌های مختلف تغییرات جزیی بکند!)




    اسما:




    آخرین ویرایش این مطلب: آذر ۱۳۹۵

  • نظرات() 
  • یکشنبه 21 آذر 1395

    http://www.googleshirazi.com/

    Google - گوگل شیرازی
    گوگل با لهجه شیرین #شیرازی
    حالو خیلی واجبه؟!
    خَعله خُب کاکو، بیشین تا یکم بگردم بیبینم چیطو میشه ولی قولت نمیدما!

  • نظرات() 
  • جمعه 30 مهر 1395

    «محمدرضا کوه‌کن»، دانشجوی دوره دهم رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه‌السلام از شهر مقدس قم است.

    خوش‌ذوق و هنرمند است. او مثل بسیاری از امام‌صادقی‌ها، تجربیات خوبی از کار تشکیلاتی در بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام به دست آورده است.

    مدتی است در حوزه بین‌الملل و جهان اسلام، آرمان صدور انقلاب را پی‌گیری می‌کند. شاید هر شب دهه اول محرم امسال در غرفه جهان اسلام #هیئت_بسیج_دانشجویی_دانشگاه_امام_صادق (#میثاق_با_شهدا) ثمره بخشی از تلاش‌های او و هم‌راهانش را در دعوت از فعالان انقلابی کشورهای دیگر دیده باشید؛ جوانانی که به سؤالات عزاداران حسینی از وضعیت انقلاب در کشورهای خود می‌گفتند.

    او این روزها نارنجکش را به مرجعی برای فعالان فرهنگی عرصه تشیکلات انقلابی تبدیل کرده است و با رسانه‌های کوچک و اثرگذار خود در تبیین گفتمان انقلاب اسلامی می‌کوشد. 

    خدا خیرش دهاد!

    @Narenjak_ir
    #جوان_مؤمن_انقلابی_جهادی
    https://telegram.me/joinchat/BHxTBT0J2G48AwsmBwws9A
    @Pavaraqi

  • نظرات() 
  • جمعه 16 مهر 1395

    [بازارسال از کانال تلگرامی @pavaraqi]
    با توجه به برخی واکنش‌های اولیه نسبت به یادداشت قبلی (حسینیه ۱۰۰ هزار نفری)؛

    اصل مسئله که نویسنده نگران آن است،‌ انحراف اذهان از «اصل مسئله» است. اصل مسئله شب عاشورا شادی احتمالی برخی تماشاچیان (به قول خودشان تماشاگرنما) است یا عزاداری برای اصلاح جامعه؟
    هم‌چنین نویسنده با شناختی که مسئولان فرهنگی و مسئولان پایگاه‌های بسیج دارد این احتمال را جدی می‌داند که برخی به جای پرداختن به عزاداری، از سر انجام واجب و تکلیف بروند و در ورزشگاه یک بحران جدی راه بیندازند.
    نویسنده خود در هیئت‌ها و با ذکر «یا حسین» بزرگ شده است ولی از بازی خوردن بسیجی‌ها با این ذکر در ورزشگاه نگران است.


    نویسنده بیش از آن‌که مسئله همیشگی یعنی انحراف اذهان توسط رسانه‌ها باشد، نگران دخالت همیشگی عده‌ای فرهنگ‌نشناس در امور فرهنگی است. نویسنده با بزرگ‌ترین صاحب‌نظران سیاست‌گذاری فرهنگی در دانشگاه امام صادق کلاس درس داشته‌است. او با قاطعیت می‌گوید این‌گونه دخالت‌ها جاهلانه است و نتایج خوبی ندارد.


    راستش نویسنده اصلاً نگران اتفاقات ورزشگاه نیست. نویسنده نگران آن‌هایی است که به هیئات و مساجد می‌روند. نویسنده با استاد پناهیان موافق است که گریه‌های عزاداران حقیقی نیست؛ چرا که اثر ندارد و این امام حسین هیئت‌ها جامعه را اصلاح نمی‌کند. نویسنده نگران است که خدا عزاداری نکردن آن هیئتی‌هایی را که به ورزشگاه رفتند، بپذیرد و عزاداری مایی که در هیئت ماندیم و برای امام حسین ذهن‌مان سینه زدیم، نپذیرد.

    @pavaraqi

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 15 مهر 1395

    [باز ارسال از کانال پاورقی؛ حمید درویشی شاهکلائی]
    حسینیه ۱۰۰ هزار نفری؟!

    ایران و کره در شب عاشورا مسابقه فوتبال دارند. رسانه‌ها و سیاسی‌ها این‌قدر به این قضیه پرداخته‌اند که همه از آن آگاهی یافته‌اند. کم‌تر به مسابقات فوتبال در این سطح و این کیفیت توجه می‌شود. نظریه برجسته‌سازی می‌گوید مهم نیست که نظر مردم دراین‌باره چیست و چه تغییری می‌کند، مهم این است که مردم به این قضیه فکر می‌کنند و برگزاری مسابقه برایشان می‌شود یک مسئله.

    برگزاری مسابقه فوتبال که حرام نیست؛ لوازم آن ممکن است به حرام بینجامد. مثلاً ایران، بازی را ببرد و عده‌ای از تماشاچیان بدون توجه به حرمت شادی در این ایام، کارناوال شادی در شهر راه بیندازند! 

    اگر این‌قدر برای این بازی،‌ تبلیغ نمی‌کردند، چند نفر به ورزشگاه می‌آمدند؟ مثلا ۳۰ تا ۴۰ هزار نفر. (چندسالی است که خبری از ورزشگاه ۱۲۰ هزار نفره آزادی نیست. اصلاً پس از بازسازی، ظرفیت ورزشگاه شد ۸۵هزار صندلی.) 

    بسیاری از تماشاچیان معمول فوتبال،‌ خودشان از میان‌داران و نفرات اصلی هیئات حسینی هستند. این‌ها وقتی به ورزشگاه‌ بیایند، خودشان جو را مدیریت می‌کنند. نیازی به هیچ‌گونه برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری خاصی نیست. چرا به مردم اعتماد نداریم؟ 

    برخی چنان می‌گویند حسینیه ۱۰۰ هزار نفری که گویا باید ورزشگاه پر شود از عزاداران حسینی! عزادار امام حسین، جایش در هیئت و مسجد است، نه در ورزشگاه آزادی. حالا اگر فردی،‌ تکلیفش را این‌طور تشخیص داد که برود در ورزشگاه، می‌رود و نیازی به توصیه‌های سیاست‌گذارانه نیست.

    ۱۰۰ هزار نفر در بین جمعیت چندمیلیونی تهران، عددی نیست ولی ورزشگاه آزادی این‌قدر مخاطب ثابت ندارد. می‌ترسم چند روز دیگر بچه‌های بسیجی را سازمان‌دهی کنند و بفرستند ورزشگاه و بگویند تکلیف شماست که با فریادهای یا حسین،‌ حرمت این ماه را حفظ کنید!

    من ورزشگاه آزادی رفته‌ام. همان‌هایی که با صدای بلند توهین می‌کنند، مرام و معرفت سرشان می‌شود. از غیرت‌مندی‌شان است که توهین می‌کنند به بازیکن، مربی یا داور. آن‌ها حرمت ارباب را نمی‌شکنند. این‌ها که در گرما و سرما برای حمایت از تیم ملی کشورمان به ورزشگاه می‌آیند،‌ سرمایه‌های کشورند. این‌ها به نسبت دهه ۷۰ به یک‌سوم یا خوش‌بینانه به یک‌دوم رسیده‌اند. این چند ده‌هزار نفر باقی‌مانده را به بحران تبدیل نکنیم. شب عاشورا بی‌شک چندمیلیون نفر در مساجد و حسینیه‌های تهران مشغول عزاداری‌اند. کاری به این چندده‌هزار نفری که برای حمایت از تیم ملی به ورزشگاه می‌روند، نداشته باشیم.

    بهتر بود فدراسیون فوتبال یا وزارت خارجه و شورای عالی امنیت ملی تدبیر می‌اندیشند و با دیپلماسی ورزشی، کاری می‌کردند و به نتیجه مطلوبی می‌رسیدند. حالا که کم‌کاری کردند یا نتوانستند به نتیجه مطلوب برسند، نباید رسانه‌ها این موضوع ساده را به یک بحران امنیتی تبدیل کنند. 
    @pavaraqi

  • نظرات() 
  • سه شنبه 13 مهر 1395

    #خبر
    هفتمین نشست از سلسله نشست‌های ارتباطات صدرایی با عنوان «بررسی تأثیر نگاه معناشناسانه صدرایی در نظریه فرهنگ و ارتباطات؛ چیستی و هستی فرهنگ و ارتباطات»  ۱۴ مهر ۱۳۹۵ از ساعت ۱۳ تا ۱۵ در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات  برگزار می‏ شود.

    در این نشست که به همت پژوهشکدۀ ارتباطات پژوهشگاه برگزار می شود، «هامون سلامتی»، دانش ‏آموخته رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات درباره «معناشناسی»، «معناشناسی صداریی»، «چیستی و هستی فرهنگ و ارتباطات» و «روابط میان فرهنگ و ارتباطات» سخنرانی خواهد کرد.

    حضور پژوهشگران و علاقه‌مندان در این نشست آزاد است.

    #نکته: هامون سلامتی، دوست و برادر عزیز من در دانشگاه امام صادق علیه‌السلام،‌ دانشجوی پُرتوان و بااستعدادی است که با پشتکار شخصی خود توانسته «باسواد» شود. حوزه علاقه او، بر پایه علوم عقلی است که در دانشکده ما که حتی یک واحد فلسفه یا فلسفه اسلامی در آن تدریس نمی‌شود!
    #نکته۲: درس مهم هامون سلامتی برای همه دانشجویان سال‌پایینی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام روشن است؛ خودتان باید حرکت کنید.
    @pavaraqi

  • نظرات() 
  • یکشنبه 11 مهر 1395

    محمدعلی شاکری، ورودی ۱۳۸۷ رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق‌ علیه‌السلام است. بی‌شک او برجسته‌ترین شاگرد استاد محسنیان در دهه اخیر بوده است. خواندن یادداشت او درباره کتاب، از این جهت که در همه این سال‌ها کنار استاد بوده است، خواندنی و مهم است.

    یادداشتی برای #ارتباط_شناسی2

    با سلام و وقت بخیر

    بلاخره بعد از 25 سال و 15 بار تجدید چاپ، ویرایش جدید کتاب «ارتباط شناسی» با نام «ارتباط شناسی2» اثر ارزشمند دکتر #مهدی_محسنیان_راد منتشر شد. از آنجا که سابقه شاگردی پر دوام تر ایشان را طی هشت سال گذشته داشته ام، لازم دانستم مختصراً درباره آن اطلاع دهم.

    کتاب ارتباط شناسی2، به عنوان ویرایش جدیدی بر آن کتاب قدیمی و شناخته شده، طی ده فصل و با یک فصل صفر به جای مقدمه، منتشر شده است که اثری به کلی متحول شده و بسیار تعمق برانگیز تر از آن کتاب را عرضه داشته است.
     
    این کتاب را می توان به نوعی، چکیده فوق العاده ای از همه اندیشه ورزی ها و نظریه پردازی های این استاد ارتباطات در حوزه ارتباطات شناسی (Communicology) و طی دست کم 40 سال فعالیت علمی شان دانست که واقعاً خواندنی است. اگر تنها بخواهم به یکی از نظریه پردازی های بدیع این کتاب اشاره کنم، تبیین چهار شرط برای برقراری #ارتباطات_موفق و طرح مبحث مشروحی پیرامون شروط #اثرگذاری_پیام را می توان در این اثر فوق العاده، مورد اشاره قرار داد که منظومه ای کاربردی، تعمق برانگیز و بی مانند در میان آثار فارسی و حتی شاید انگلیسی را در این حوزه به دست می دهد. 

    همچنین استاد ارجمند در این کتاب، نتایج تحقیقات میدانی که طی سال های گذشته توسط همکاران و دوستان دانشگاهی شان در کشورهای غربی و دانشجویان شان در سراسر کشور اجرا شده را به طور مفصل گزارش نموده اند که شاید برای دانشجویانی که در سال های تحصیل شان، در اجرای گوشه ای از این مطالعات میدانی سهیم بوده اند، بسیار خواندنی و جالب توجه و البته خاطره انگیز باشد. ضمن آن که دکتر محسنیان راد، مثل همیشه عدالت را نیز در ذکر نام دانشجویانی که در این طرح ها نقش در خور داشته اند، رعایت نموده و علاوه بر بیان تشکری کلی از آنان در فصل صفر کتاب، اسامی دانشجویانی که در اجرای این طرح ها کمک و نقش آفرینی درخور داشته اند را در پانویس های کتاب به فراخور آورده اند.

    در نهایت، خواندن این اثر ارزشمند را به همه بچه های فرهنگ و ارتباطات و همین طور علاقه مندان و فعالان در این عرصه از میان دانشجویان رشته های دیگر توصیه می کنم.

    ارادتمند
    محمدعلی شاکری

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 25 شهریور 1395


    شاگردان استاد دکتر مهدی محسنیان‌راد چندسالی انتظار ویرایش جدید این کتاب را می‌کشیدند. کتاب جدید هم‌چنان در همان قالب رقعی، اما با حجمی باورنکردنی منتشر شده است (۴۰ هزار تومان!). ویرایش جدید آن‌قدر محتوای جدید دارد که بتوان نام جدیدی بر کتاب گذاشت و آن را یک اثر مستقل دانست؛ اما نمانام «ارتباط‌شناسی» نباید از دست برود.
    مهدی محسنیان‌راد، نیم‌قرن زندگی خود را در راه دانش ارتباطات گذرانده است. دانشگاه امام صادق علیه‌السلام و دانشجویان رشته فرهنگ و ارتباطات،‌ از زحمات عمر او، بهره برده‌اند. تلاش برای بومی کردن دانش ارتباطات، ویژگی برجسته استاد و این کتاب است.
    خدا ایشان را حفظ کند.
    انتشارات سروش در معرفی کتاب نوشته است:
    "ارتباط شناسی" از جمله کتاب های مرجع و مهم در زمینه علوم ارتباطات است که سال ها به عنوان مرجع برای دانشجویان علوم ارتباطات قابل استفاده بوده است. کتاب "ارتباط شناسی" را دکتر مهدی محسنیان راد استاد ارتباطات با موضوع ارتباطات انسانی نوشته است. در این کتاب انواع ارتباطات انسان با انسان، حیوان و ماشین مورد مطالعه قرار گرفته و بیش از همه، در مورد انواع ارتباطات انسان با انسان اعم از کلامی و غیر کلامی بحث می کند و در نهایت یک مدل مناسب برای این ارتباط ارائه می دهد. کتاب حاضر درباره ارتباطات انسانی نخستین اثر فارسی تخصصی در این زمینه و از جامع ترین کتاب های فارسی در مورد مطالعات ارتباطی است. این کتاب مطالعه بسیار وسیعی در زمینه فراگرد ارتباط، به ویژه مدلهای گوناگون آن است. مدل هایی که در دوره پس از جنگ جهانی دوم در کشورهای غربی و مخصوصا ایالات متحده آمریکا، پدید آمده اند. نویسنده برای شناخت فراگرد ارتباط و ارزیابی بعضی از این مدل ها یا جنبه هایی از آنها بررسی های شخصی جدیدی نیز انجام داده است و ضمن مطالعات مقایسه ای مدل های گوناگون ارتباطی و یادآوری نقطه ضعف های بسیاری از آنها، به نتیجه گیری های مستقل علمی پرداخته است. نویسنده در این کتاب ارزشمند کوشیده است از یک سو براساس پژوهش های میدانی خویش، تعریفی از ارتباط به دست دهد و از سوی دیگر با توجه به این تعریف، مذل ویژه ای از ارتباط ارائه کند که بر معنی استوار باشد. موفقیت مهم مولف در آن است که پس از بررسی و تجزیه و تحلیل مدل های ارتباطی که در چند دهه اخیر از طرف متخصصان و محققان ارتباطات غربی ارائه شده اند، خود تعریف و مدل ویژه ای از ارتباط را در بخش پنجم کتاب ارائه کرده است. این اثر که به ارتباطات انسانی (میان فردی، گروهی، جمعی) می پردازد غیر از کتابنامه، واژه نامه، موضوع نامه و نامنامه از هشت فصل تشکیل شده است. دو مقدمه از پرفسور حمید مولانا و مرحوم پروفسور کاظم معتمدنژاد در ابتدای کتاب از مطالب مهم این اثر است که در آن پروفسور مولانا درباره واژه و مفهوم ارتباطات مطالبی نوشته است و پروفسور معتمدنژاد نیزسیری در تحول مطالعات ارتباطی را مورد مطالعه قرار داده است. مفاهیمی چون ارتباط چیست؟ معنی ارتباطات، پیام های کلامی و غیرکلامی، پیشنهاد مدلی برای ارتباطات و سیر تحول ارتباطات از جمله مباحث مطرح شده در این اثر است. ضمن اینکه فشرده ای از کتاب و متن کامل بخشی از آن به زبان انگلیسی هم در پایان کتاب مورد توجه قرار گرفته است.

    به نظر اشتباه شده است و این معرفی ویرایش قبلی کتاب باشد. چرا که استاد خبر از مقدمه جدیدی داده بودند و این‌که رؤسای دانشکده‌های ارتباطات...
    توجه: عطف کتاب به همان صورت قبلی چاپ شده و شماره ۲ در عطف کتاب نیامده است.

  • نظرات() 
    • تعداد صفحات :24
    • 1  
    • 2  
    • 3  
    • 4  
    • 5  
    • 6  
    • 7  
    • ...  

    پیشنهادهای من

    پاورقی را در پیام‌رسان ایرانی بله دنبال کنید filesell درباره من و وبلاگم

    آخرین مطالب



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد کل مطالب :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین روزآمد :

    اَبر برچسب‌های پاورقی



    قفسه؛ کوتاه‌نوشت‌های من درباره کتاب‌هایی که خوانده‌ام