...پاورقی فرهنگ و ارتباطات

حرف‌های زده نشده در حوزه معارف اسلامی، دین، حکومت (سیاست‌گذاری عمومی)، جامعه اسلامی، فرهنگ و ارتباطات

شنبه 9 مرداد 1395

ما دانشجویان ورودی ۸۴ درس‌های زیادی را با دکتر حسن بشیر، دانش‌آموخته لندن و عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام گذرانده‌ایم. علاوه بر آن، دو درس در مقطع دکتری هم داشتیم. هر چند گاهی ناراحتی‌هایی پیش می‌آمد (مثلا ما از حجم تکالیف گله می‌کردیم و استاد هم از کم‌کاری‌های ما!)، اما در کل یک رضایت نسبی دوطرفه و مهم‌تر از آن، صمیمت و تعامل و درک متقابل وجود داشت. 
فراتر از محبت عمومی استاد به شاگردان، بنده به طور خاص هم مشمول لطف و مرحمت استاد بوده‌ام. مثلا شعر استاد به تأهل اینجانب موجی از سرور را سبب شد. (+)

بحث‌های گروه تلگرامی فرهنگ و ارتباطات هم اخیرا به بهانه شعر دکتر بشیر به مناسبت تولد فرزند یکی از دانشجویان سابق، منجر به سرایش دو شعر شد که حکایت از تعاملات صمیمانه استاد-شاگردی دارد. باشد که این تعاملات روزبه‌روز در جهات اهداف متعالی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام مثمر ثمر باشد:

(دل نوشته استاد به دانشجو)
به دانشجوی خود در خلوت خویش
درون دل چنین گفتم، کم و بیش
غم من باش، اما با دلم باش
کنار خارهای من، گلم باش
مرا همچون پدر، غمخوار خود دان
امین و رهنما و یار خود دان
بدان استاد تو گر خوب یا بد
همیشه دوستدار توست بیحد
بجز خدمت هدف در دل ندارد
که اندر پیشرفت تو شمارد
تویی فرزند بی چون و چرایش
همیشه بهترین هستی برایش
اگر در کودکی یکتا پدر هست
یکی دیگر تو را همتا پدر هست
که استاد است و دلسوز تو باشد
به فکر هر شب و روز تو باشد
مکن تلخی اگر سختی کشیدی
ز استادت، که جز خوبی ندیدی
نکن پرخاش چون حرفی شنیدی
بکن کنکاش چون حرفی شنیدی
میان حق و باطل نیست راهی
که در هر گام آن بنهفته چاهی
ز بیراهی مجو راهی به هر سو
به هر خویی که بیحاصل، مکن خو
زمان غفلت و بازی گذشته است
هنوز آن دشمن پنهان نرفته است
به ایمان کن مسلح خویشتن را
که درمان می کند هر روح و تن را
به علم روز کن خود را مسلح
نه هر علمی، بجز آن علم اصلح
که هر جهل مرکب هست شیرین
برای آنکه نادان است و بی دین
برایت آرزوهای فراوان
به دل دارم که گفتم با دل و جان
اگر از من شنیدی، این سخن را
مزین کن به نورش روح و تن را
که هر چیزی که گفتم دوستانه است
چه تلخ است و چه شیرین خالصانه است.
حسن بشیر. شنبه. 1395/5/9


(دل نوشته ای از زبان دانشجو به استاد) 
(امیدوارم که مورد قبول باشد)

الا یا ایها الاستاد، جانم
فدایت می شود روح و روانم
تویی حقا پدر هستی برایم 
برای این سخن شاهد، خدایم
تویی هچون پدر دلسوز هستی
درون این دلم هر روز هستی
کلاست درس عشق است و محبت
مرامت با وفا هست و مروت
اگر غفلت به من گه گاه آید
و گاهی تنبلی همراه آید
برای اینکه فکرم صد مکان هست
و روحم بهر آن صدتا، جوان هست
نمی خواهد که در یک جا بماند
خر این علم را یکجا براند
گناهم چیست هر چیزی بخوانم
که آن استاد می خواهد بدانم؟
مگر در علم، آزادی حرام است
چنین اجبار در دانش، کدام است
مگر باید همین یک جزوه را خواند
همان ها را درون مغز بنشاند
دلم می خواهد از دنیا بدانم
هر آنچه دل بخواهد آن بخوانم
نمی خواهم اسیر رنگ باشم
و یا با جزوه ها در جنگ باشم
نمی خواهم که شب تا صبح بیخواب
بخوانم گر چه باشم در تب و تاب
ولی گر چه بگفتم من همین ها
شما چیز دگر باشی در این ها
مقام تو بلند است و عظیم است
و قطعا جایگاه تو فخیم است
هر آنکس علم آموزد به من او
مرا عبد خودش بنمود هر سو
تو هم استاد خوب و نازنینی
تو را من دوست دارم، چون همینی
نه در تو کینه ای دیدم نه تحقیر
اگر هم گفته ای حرفی، ز تدبیر
درون هر دعایم جای داری
زبانم در ثنایت هست جاری
اگر تقصیر دارم در ثنایت
بدان عمدا نباشد از برایت
مرا این درسها افکنده در دام
چو آن گوری که افکنده است بهرام
فراموشم شده حالت بپرسم
به هر روز و شب احوالت بپرسم
ولی من وامدار خلق و خویت
نباشد در دلم جز ماه رویت
چو آیم پیش تو از بهر دیدار
نگردم سیر در دیدار هر بار
حسن بشیر. شنبه. 1395/5/9



  • نظرات() 
  • شنبه 29 شهریور 1393

    از بهمن 1385 تقریبا در هر نیم‌سال تحصیلی‌ام، یک درس با ایشان داشته‌ام. دوره سوم (کد84) دوره ما بود که درس‌های تخصصی متعددی را با ایشان گذراندیم. حتی در دو نیم‌سال اول دوره دکتری (دوره شهید جاوید مرحمتی) دو درس «زبان تخصصی ارتباطات» و «مسائل جهانی در فرهنگ و ارتباطات» را با ایشان داشتیم. تصور می‌کنم یک رضایت نسبی دوجانبه وجود داشته که در تداوم این وضعیت موثر بوده است.


    بهمن یا اسفند 1384 بود که برای اولین بار، در کلاس ایشان حاضر شدم. به عبارت دقیق‌تر، ایشان در کلاس ما حاضر شدند! درس «ارتباطات انسانی» با دکتر ناصر باهنر ارائه شده بود، به علت سفر کربلای استاد باهنر، ایشان یکی‌دوجلسه به کلاس آمدند و ما یک تدریس کاملا متفاوت را دیدیم: تقریبا 100 دقیقه انرژی: تحرک، تن صدای بالا، مشارکت‌گیری از دانشجویان و....


    پرکاری و تلاش فراوان استاد در تهیه سرفصل‌های درس‌ها با منابع گسترده، روزآمدسازی تارنوشت hBashir.blogsky با عنوان وب‌نما، انتشار آثار فراوان در حوزه‌های ترجمه و تالیف، کتاب و مقاله، داوری و راهنمایی پایان‌نامه‌ها و دبیری علمی همایش‌ها و جشنواره‌ها (روابط عمومی، فضای مجازی، وقف) و بسیاری موارد دیگر، نشان از روحیه خستگی‌ناپذیر ایشان داشت.


    نقدهای مفصل شعر ایشان بر آثار دانشجویی (مثلا کتاب پادشهر میلاد عرفان‌پور) نشان از وجود یک روحیه متفاوت می‌داد. روحیه‌ای که در یک سال گذشته با انتشار اشعار فراوان در قالب‌های کهن و نو، ظهور و بروز یافت، بُعد کمتردیده‌شده‌ای از استادان دانشگاه است. در این میان، سرایش اشعار در مورد دانشجویان، لطافت دیگری دارد که نصیب حقیر نیز شده است. (شعر استاد به مناسبت تاهل اینجانب).


    خبر بیماری دکتر بشیر در ابتدای تابستان، ناراحت‌کننده بود. وقتی گفتند حال استاد مناسب عیادت نیست، بیش‌تر ناراحت شدم؛ اما با خواندن پیام ایشان در تلگرام (نرم‌افزار ارتباطی ویژه سیستم عامل اندروید)، احساس کردم موضوع جدی نبوده و بهبودی کامل حاصل شده است. تا این‌که... 


    ...این هفته که ناگهان ایشان را با عصا دیدم، دلم لرزید! شنیدم فعالیت‌های خود را کم کرده‌اند و تنها دو درس ارائه می‌دهند. نمی‌خواهم این شرایط را باور کنم. به ویژه پس از سالی که گذشت. (سال گذشته، دکتر حسن بشیر محقق برتر دانشگاه بودند و در حوزه فضای مجازی نیز برتر شدند و...)


    خواستم اینجا به سهم کوچکم از خوانندگان عزیز بخواهم برای این استاد من، که به حق چیزهای فراوانی از او آموختم، دعا کنند تا با سلامتی حداکثری ایشان، جامعه علمی، بیش از پیش، از برکات حضور پرتلاش او استفاده کند.

  • نظرات() 
  • یکشنبه 13 بهمن 1392

    1. یک مشکل
    یکی از مشکلات ما دانشجویان علوم انسانی این بود و هست که چیزهای فراوانی میخوانیم ولی یادمان میرود، چون در بعضی زمانها به دردمان نمیخورد!
    در طول دوره تحصیل کارشناسی و کارشناسی‌ارشد تقریبا بیش از همه رفقا یادم بود که چه کسی چه چیزی گفته است. در سه چهار سال اخیر، تقریبا کاری با بیشتر این حوزه ها(ی پراکنده رشته فرهنگ و ارتباطات) نداشتم و بسیاری از آنها به ورطه فراموشی رفته اند.

    2. یک مثال
    پایان ایدئولوژی یکی از همین نظریات بود. امروز در کلاس دکتری (درس مسائل و سیاستهای فرهنگی و ارتباطی در سطح جهانی) دکتر بشیر، از پایان ایدئولوژی پرسید. هر چه فکر کردم یادم نیامد که مربوط به چه کسی است. حتی وقتی استاد اسم دانیل بل را آورد، من مردد بودم که آیا واقعا این بحث متعلق به دانیل بل است؟ همان دانیل بلی که به جامعه فراصنعتی خوش‌بین بود؟! حتی یکی از بچه‌ها با قاطعیت گفت که پایان ایدئولوژی متعلق به دانیل بل نیست. استاد هم کمی در ایجاد تردید موثر بود! یعنی مجددا پرسید که آیا پایان ایدئولوژی را دانیل بل مطرح کرده است؟

    3. یک تایید
    بعد کلاس منتظر فرصتی بودم تا ببینم بالاخره پایان ایدئولوژی را چه کسی مطرح کرده است. بله! نسل جوان فراموش‌کار اشتباه می‌کرد. دانیل بل که عکسش را می‌بینید، پایان ایدئولوژی را مطرح کرده بود.
    (جهت اطلاع: دانیل بل یهودی آمریکایی قرن بیستم بود که ابتدا یک سوسیالیست بود. روزنامه‌نگاری که در میان‌سالی اعتدال را برگزید و حتی از پایان ایدئولوژی (به ویژه ایدئولوژی‌های یکی دو قرن اخیر) سخن گفت. کمی بعد هم جامعه فراصنعتی را مطرح کرد و به اوج شهرتش در جامعه شناسی رسید. دانیل بل 2011 به رحمت ایزدی رفت.) 

    4. یک تذکر
    توجه به این نکته ضروری است که حرفهای این دانشمندان (بعضا به شدت داغون از نظر فرهنگی اجتماعی) وحی منزل نیست و بعضا در همان زمان حیاتشان پوچی اونا معلوم میشه. مثلا دانیل بل از همون اول هم معلوم بود که خیلی خوشبینه و انگار فقط داره به آمریکای پس از جنگ جهانی دوم نگاه میکنه! اما دانستن این اندیشه ها برکات و استفاده هایی در تحلیل، ایده پردازی و امثال آن دارد که نمیتوان از آنها چشم پوشید. قدرت تحلیل مسائل مهم است و با صرفنظر از مطالعه این بحثهای غربی به نظر میرسد که از قدرتمان برای تحلیل و فهم پدیده ها کاسته شود.

    5. یک...
    باید به دنبال راه حلی بود تا چیزهایی که با زحمت خواندیم، یادمان نرود. چه مطالعات اسلامی و چه مطالعات غربی.

    پیوند مرتبط:
    از دانیل بل بیشتر بخوانید.
     (مختصر و مفید به زبان فارسی در تارنمای باشگاه اندیشه: http://www.bashgah.net/fa/category/show/61992)
    (مختصر و مفید به زبان انگلیسی در تارنمای دانش‌نامه آزاد ویکی‌پدیا: http://en.wikipedia.org/wiki/Daniel_Bell)

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 9 آبان 1392

    از ویژگی‌های مثبت دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، یکی این است که روابط استادان و دانشجویان  و نیز دانشجویان با یک‌دیگر تنها در چهارچوب‌های رسمی نیست. 
    پیامک‌ها و رایانامه‌های استادان و دانشجویان (حتی دانش‌آموختگان و استادانی که دیگر در دانشگاه نیستند) حسابی مرا شرمنده کرد.

    آقای دکتر حسن بشیر، عضو محترم هیات علمی دانشکده فرهنگ و ارتباطات، یکی از استادان دانشگاه ماست که همیشه تلاش داشته در کنار فضای رسمی و اداری دانشگاه، فضاهای همکاری و تعامل بیشتری را ایجاد کند. آشنایی استاد با شعر موجب گشته در روزهای پایانی هفته‌های اخیر، وب‌نوشت خود را در همین موضوع، روزآمد کند. این بار، لطف استاد شامل حال این حقیر گشت: (لینک مطلب در وبلاگ استاد

    آقای درویشی، دامادی شما مبارک

    امروز که این خبر را شنیدم، خیلی خوشحال شدم

    و بهمین دلیل

    فی البداهه این رباعی بر زبانم جاری شد


    و اکنون به عنوان هدیه به شماتقدیم می کنم.


    امیدوارم بقیه دانشجویان عزیز

    نیز

    از شماتبعیت کنند.

     

    سرمایة «درویشی» ما افزون گشت

    یعنی که یکی بود و دو تا اکنون گشت

    در خط تأهل که قدم را برداشت

    او سود نمود و یک جهان مغبون گشت

    حسن بشیر

    تهران- پنجشنبه، 9/8/1392


    خدا را شکر به خاطر دانشگاه امام صادق علیه السلام
    خدا را به شکر همه دوستان و استادن خوبم
    خدایا شکرت به خاطر پیوندهای ایمانی ما بر مدار اهل بیت
    از همه دوستانی که تبریک گفتند و دعا کردند، نهایت سپاس و قدردانی را دارم.

    پی‌نوشت:
    1- رباعی جدید دکتر بشیر در همین زمینه تقدیم به همه مزدوجین (+)
    2- یک فرد ناشناسی در قسمت نظرات، با ادبیات نسبتا نامناسبی گله کرده بود چرا که خدا را به همسر خوبی که نصیبت کرده، شکر نکردی! البته من خدا را به خاطر این موضوع شکر کرده‌ام و فرزندان صالح و عاقبت‌به‌خیری را نیز خواسته‌ام. این مطلب، به بخشی از وجوه ارتباطی واکنش‌های امام‌صادقی‌ها به قضیه تاهل حقیر پرداخت، نه بیش‌تر. اصولا هم در این وب‌نوشت قرار نیست درباره همه چیز بنویسیم!

    مرتبط:
    شعر دکتر بشیر برای دکتر آشنا (+)
    شعر دکتر بشیر به مناسبت غدیر (+)
    صمدی را دریابید- یادداشت دکتر بشیر به مناسبت قبولی دکتری آقا مجتبا (+)
    شعر دکتر بشیر برای دانشجو آقای حسین شعاعی (+)
    شعر میلاد عرفانپور برای آقای دکتر بشیر (+)
    شعر دکتر بشیر و نیز شعر دکتر محبی به مناسبت عمامه‌گذاری دانشجویان (+)

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 23 تیر 1390

    با خبر شدیم:
    1- استاد ارجمند دکتر حسن بشیر (تصویر سمت چپ)، استاد پرکار و پرتلاش دانشکده ما، و استاد دکتر غلامرضا گودرزی
    استاد گودرزی (تصویر سمت راست؛ که افتخار داشتیم دو درس مدلهای تصمیم گیری و نظریه های مدیریت را با ایشان بگذرانیم.) به رتبه دانشیاری ارتقاء پیدا کرده اند. با آرزوی سلامتی و موفقیتهای هر چه بیشتر، ان شاء الله رتبه استادی ایشان را هر چه زودتر تبریک بگوییم. (+)

    2-
    دکتر نادر جعفریاستاد دکتر نادر جعفری، که درس ارتباطات سازمانی را با ایشان گذراندیم، از دانشکده رفته اند و به سمت مدیر کل طرح و برنامه دانشگاه منصوب شده اند. یک ویژگی خوبی که از ایشان در تدریس یاد گرفتم، تلاش برای بهتر کردن وضع موجود بر اساس داشته ها بود. امید آن دارم که ایشان با کاربست دانش خود، در سمت جدید، بیش از پیش موفق باشند. ایشان اولین دانش آموخته دوره دوم دکتری فرهنگ و ارتباطات هستند و از این جهت، موفقیتهای علمی ایشان برای ما حائز اهمیت است و منتظر شنیدن خبرهای خوش هستیم. (+)

    • برای مشاهده رزومه دو سال قبل استاد بشیر اینجا را کلیک کنید. اینجا هم مطلبی درباره کلاس توسعه و جهانی شدن با دکتر بشیر نوشته ام.
    • لینک رزومه استاد گودرزی و استاد جعفری در سایت دانشگاه خراب بود.

    این فید پاورقی را مشترک شوید: http://pavaraqi.ir/post/rss
    آدرس نسخه کم حجم برای موبایل: http://pavaraqi.ir/m

  • نظرات() 
  • شنبه 15 آبان 1389

    این ترم یکی از درسهای خوب ما درسی است که با دکتر حسام الدین آشنا داریم. سمینار مسائل منظقه ای و جهانی فرهنگ و ارتباطات. آنچه در ادامه می آید بخشی از یکی از تکالیف این کلاس است که قبل از نقد و بررسی استاد در فضای سایبر قرار می گیرد:

    معرفی و بررسی کتاب اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی نوشته دکتر کاظم معتمد نژاد (براساس شیوه معرفی کتاب مندرج در وبنوشت وب نما (دکتر حسن بشیر))

    مرورگر: حمید درویشی شاهکلائی 
    تکلیف کلاسی درس مسائل منطقه ای و جهانی فرهنگ و ارتباطات استاد دکتر آشنا
    دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه السلام- نیمسال اول تحصیلی 90-1389 


    درباره نویسنده:
    کاظم معتمد نژاد متولد 1313 در شهرستان بیرجند هستند که تحصیلات خود را به طور تخصصی در رشته های حقوق و ارتباطات (روزنامه نگاری) در فرانسه به پایان برده اند. ایشان هم اکنون به لقب پدر ارتباطات (نوین) ایران شهرت یافته اند و از افتخارات جامعه علمی کشور در دانشگاه علامه طباطبایی هستند. این استاد برجسته ارتباطات در تشکیل برخی از دوره ها و انجمن های علمی کشور در حوزه های حقوق و ارتباطات همکاری کرده است. وی ضمن تربیت نسلهایی از دانشجویان و اساتید ارتباطات در کشور، صاحب تالیفات متعددی است که از آن جمله می توان به «وسایل ارتباط جمعی»، «روش تحقیق در محتوای مطبوعات»، «تکنولوژی های نوین ارتباطی» و آثاری در زمینه حقوق ارتباطات و تبلیغات اشاره کرد. (سایت شخصی کاظم معتمدنژاد، آخرین مشاهده: 26/7/89) حوزه های تکنولوژی های جدید ارتباطی و مطالعات میان رشته ای حقوق و ارتباطات از حوزه های تخصصی علاقه ایشان است.  
    در اینجا نیز به معرفی یکی از کتابهای ایشان با عنوان «اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی» می پردازیم که در حقیقت به مناسبت حضور ایشان در اولین مرحله اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی (ژنو سال 2003) به رشته تحریر در آمده است. 
    خلاصه عمومی اثر
    پیشرفتهای جدید و گسترش تکنولوژی در حوزه سایبر و اینترنت، اهمیت بررسی در مورد فرا رسیدن عصر ارتباطات و جامعه اطلاعاتی را نشان داد. در دهه های اخیر این موضوع به چگونگی سیاستگذاری ها و برنامه ریزی های کشورها اثر گذاشت و گزارشهایی درباره اقتصاد اطلاعات نوشته شد. (ص 13) به زودی مسائل بین المللی ناشی از گسترش شبکه ها و کاربرد تکنولوژی های نوین اهمیت خاصی پیدا کرد و کشورهای بزرگ صنعتی و سازمانهای جهانی درگیر آن شدند. (ص 14) کنفرانس بروکسل و منشور اکیناوا از مهم ترین نمونه های تلاش کشورهای بزرگ هستند که به برنامه ریزی برای جامعه اطلاعاتی پرداختند و در آن ها بر همکاری در زمینه زیرساخت اطلاعاتی جهانی و مقررات زدایی و برداشتن انحصارهای دولتی در این باره تاکید کردند و توجهی خاص به برخورداری ز امکانات مساعد دیجیتال، ترمیم شکاف اطلاعات دیجیتال و پیشبرد مشارکت جهانی شد. (صص 39-30)
    اجلاس جهانی سران که نمونه اعلای تلاش بین المللی برای تصمیم گیری جهانی درباره جامعه اطلاعاتی است نتیجه چند اجلاس تدارکاتی و منطقه ای است که در آن در مورد 6 مساله اصلی تصمیم گیری می گردد: ایجاد زیرساختهای ارتباطی، گشودن راه جامعه اطلاعاتی، خدمات و کاربردها، نیازهای استفاده کنندگان، توسعه زمینه ها و تکنولوژی های نوین اطلاعات و ارتباطات و آموزش. (ص62) ادامه کتاب به نوعی توضیح همین موضوعات و نقدهای وارد بر آن هاست.
    بیان تفصیلی دیدگاههای نویسنده در بخشهای مختلف
    کتاب حاضر از یک پیشگفتار، مقدمه، 6 بخش، پی نوشت و نمایه تشکیل شده است.
    نویسنده در پشگفتار به بیان اجمالی از چیستی و چگونگی اجلاس سران درباره جامعه اطلاعاتی سخن می گوید و آن را «یکی از مهم ترین رویدادهای بین المللی سال های آغاز قرن بیست و یک» می نامد. (ص 1) در ادامه از موضوع کتاب می گوید و از کسانی که در تهیه و چاپ اثر به نحوی مشارکت داشته اند تشکر می کند.
    نویسنده در مقدمه به اهمیت و ضرورت مشارکت فعال ایران در اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی می پردازد. 
    در بخش یکم، چشم اندازهای جهانی جامعه اطلاعاتی موضوع محوری است که با مقدمه ای راجع به اینترنت و جامعه اطلاعاتی به بیان سیاستها و برنامه های ایالات متحده و کشورهای اروپایی و ژاپن (پیشگامان) می پردازد و در سطح بعد، اقدامات بین المللی کشورهای صنعتی و نیز سازمان ملل مرور می شود.
    نویسنده در بخش دوم، چگونگی برگزاری این اجلاسها و کوشش ها و فعالیتهای اتحادیه بین المللی ارتباطات دور برای تهیه مقدمات اجلاس جهانی مذکور را بررسی می کند. برای اولین بار به موضوعات مورد بحث اشاره می کند و در ادامه به برنامه های تدارکاتی اجلاس می پردازد که به طور تفصیلی تر در بخش سوم، جریان برگزاری نخستین گردهمایی کمیته تدارک این اجلاس جهانی در روزهای اول تا پنجم ژوئیه 2002 و نشست تکمیلی این گردهمایی برای مشخص کردن محورها و موضوع های مورد بحث اجلاس جهانی – که در روزهای 16 تا 18 سپتامبر 2002 در ژنو صورت گرفت- معرفی می گردند. 
    بخش چهارم به معرفی گرایش های راهبردی یونسکو در مورد اجلاس جهانی یاد شده، پرداخته است و در بخش پنجم، موضوع مشارکت نهادها و سازمان های غیردولتی وابسته به جامعه مدنی در اجلاس جهانی ژنو و دیدگاههای انتقادی آنها در مورد جامعه اطلاعاتی، تشریح شده اند. در این فصل نویسنده به نقل از منابع انتقادی از جایگزینی جامعه ارتباطی بجای جامعه اطلاعاتی سخن می گوید و بحثی در لزوم تصویب اعلامیه جهانی حق ارتباط مطرح می کند. (ص 167) هم چنین در مقاله انتقادی دیگری به جهانی سازی سرمایه داری اشاره می کند که جامعه اطلاعاتی، مثبت جلوه دادن واقعیت های منفی سرمایه داری است. (ص 175)
    بخش ششم کتاب هم نخستین پیش نویس های «اعلامیه وصول» و «برنامه عمل» مورد پیشنهاد برای تصویب در اجلاس جهانی ژنو را عرضه کرده است.

    جایگاه کتاب در میان کتابهای موجود 
    در روی جلد این کتاب، عبارت «جلدی یکم» به چشم می خورد و در قسمت اطلاعات کتابشناسی، این اثر جلد اول یک مجموعه دو جلدی معرفی می شود. این در حالی است که تا کنون جلد دوم این اثر منتشر نشده است و جلد اول هم در بسیاری از کتابخانه ها موجود نمی باشد.  
    جلد اول به «چگونگی تهیه مقدمات تشکیل اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی و برگزاری نخستین گردهمایی تدارکاتی بین المللی آن» می پردازد در حالی که موضوع محوری جلد دوم -آن گونه که در پیشگفتار جلد اول مطرح شده است- «چگونگی برگزاری دومین و سومین گردهمایی تدارکاتی بین المللی و همچنین کنفرانس های تدارکاتی منطقه ای» عنوان شده است. (ص 2) 
    احتمالا با توجه به انتشار کتاب «گزارش روند برگزاری اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی» به همت مهندس نصرالله جهانگرد و دیگران (تهران، شورای عالی اطلاع رسانی، 1383) که کتاب جامعی است و پس از برگزاری اجلاس نوشته شده است؛ استاد از تالیف جلد بعدی کتاب صرفنظر کرده اند.
    درباره جامعه اطلاعاتی چند کتاب نظری ترجمه و تالیف شده است؛ اما کتاب حاضر اولین کتابی است که گزارشی از روند برگزاری اجلاس به چاپ رسانده است. کاملترین کتاب موجود به زبان فارسی هم کتابی است که در بند قبلی معرفی شد و علاوه بر سخنان رئیس جمهوری در اجلاس و شرح آن چه اتفاق افتاد (در مقابل آنچه قرار است اتفاق بیفتد یعنی این کتاب) شامل گزارش هیئت اعزامی از ایران هم بود که در آن میان، یادداشتهای نمایندگان سازمانهای علمی ایران نظیر استاد کاظم معتمدنژد و یونس شکرخواه و ... هم به چشم می خورد. با توجه به برگزاری مرحله دوم اجلاس جهانی سران در سال 2005 (تونس) نیاز به کتابهای جدیدتر و اطلاعات به روزتر در این حوزه احساس می شود؛ البته اگر بپذیریم که این اجلاس «یکی از مهم ترین رویدادهای بزرگ آغاز قرن بیست و یکم به شمار می آید.» (ص 53)
    کلیاتی از کتاب (ویژگی های ظاهری)
     این کتاب در سال 1382 برای اولین و دومین بار توسط انتشارات مرکز پژوهش های ارتباطات (که نویسنده و تیم همکار دانشگاهی وی در آن نقش مهمی دارند) در تهران به زبان فارسی چاپ شده است. این اثر مشتمل بر 234 صفحه می باشد که در قطع رقعی و جلد کاغذی (paper back) منتشر شده است. طرح روی جلد کتاب تنها یک پس زمینه سفید رنگ ساده است که با لوگوی چند رنگ کوچکی از اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی آراسته شده است و فاقد هر گونه طراحی پیچیده و جذابیت بصری خاص است.
    استفاده کم کتاب از جدولها و نمودارها، تنوع نسبی برای مطالب کتاب را به ارمغان نیاورده است. با توجه به ماهیت اسنادی کتاب از نتیجه گیری ها و خلاصه انتهایی فصول خبری نیست و حتی بدتر از آن که پی نوشتهای مرتبط با هر فصل در انتهای کتاب گرد هم آمده اند؛ نه در انتهای فصل مربوطه که از امیتازات مثبت این کتاب کاسته اند. فهرست اعلام به همراه کتابنامه تفصیلی به این کتاب پایان می دهد. پایان بخش کتاب اعلام فارسی است و جای خالی کتابنامه و منابع تفصیلی پایانی احساس می شود.

    منابع:
    دیجیتال:
    وبسایت دکتر معتمد نژاد، آخرین مشاهده: 26/7/ 1389.
    وب نما، وبنوشت دکتر حسن بشیر، آخرین مشاهده: 26/7/1389.
    نرم افزار تحت وب سیمرغ، جستجو در منابع کتابخانه ای، وبسایت نوساسافت، آخرین جستجو: 27/7/1389.
    وبسایت کتابخانه ملی، آخرین جستجو: 23/7/1389.
    کتابها:
    معتمدنژاد، کاظم (1382). اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی، جلد یکم، تهران، مرکز پژوهش های ارتباطات.
    جهانگرد، نصرالله و دیگران (1383). گزارش روند برگزاری اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی، تهران، دبیرخانه شورای عالی اطلاع رسانی.




  • نظرات() 
  • یکشنبه 2 آبان 1389

    از منابع درس «توسعه و جهانی سازی در فرهنگ و ارتباطات» از دروس مقطع کارشناسی ارشد رشته ما، کتابی است با عنوان تغییر اجتماعی و توسعه.
    1- نویسنده متولد هنگ کنگ است و در آمریکا دکترای جامعه شناسی گرفته. بعد از چند ترم تدریس احساس نیاز می کند به text جدید و کامل برای درس توسعه و از طرفی وقتی می بیند که دوستان دانشگاهی اش برداشت غلطی درباره تحول نظریه های توسعه دارند، دست به تالیف کتاب (اثر پژوهشی) در این حوزه می زند. 
    2- نویسنده در کتاب بطور غیرمستقیم به نقد نظریه کوهن می پردازد. کوهن از پارادایم های علمی سخن می گفت که هر پارادایم به طور کامل جایگزین پاردایم قبلی می شود؛ اما نویسنده با بررسی نظریه های توسعه می گوید اینطور نیست و همزمان هر سه پارادایم نظریه های توسعه (نوسازی، وابستگی و نظام جهانی) با یکدیگر وجود دارد و به تکامل تدریجی یکدیگر می پردازند. انتقادهای این پارادایم ها از یکدیگر به کامل تر شدن آنها انجامیده است. بنابراین آلوین سو به رشد انباشتی علم معتقد است.
    3- امروز در کلاس استاد حسن بشیر، به ارائه این مباحث و به طور تفصیلی تر اولین نظریه های نوسازی (به همراه بنیانهای تئوریک آنها در نظریه های کلاسیک جامعه شناسی (کارکردگرایی پارسونز و تکامل گرایی) پرداختم. 
    4- استاد هم نکات جالبی را از تجربه مدرنیزاسیون (همان نوسازی که دسته اول نظریه ها و 
    استاد حسن بشیر
    الگوهای توسعه در جهان است) مورد اشاره قرار داد. (همینجا یکبار دیگر بازگشت استاد را از سفر زیارتی عتبات عالیات را تبریک می گم. به هر حال دوره سوم فرهنگ و ارتباطات امام صادق یعنی ما، فرزندان معنوی استاد بشیر هستیم.) یکی از نکات جالب این بود که برای یک نظریه علاوه بر شرح تئوریک نظریه، ارائه الگوی عملی لازم است. مثلا علاوه بر شرح تئوریک نظریه های نوسازی، نیاز به معرفی الگوی عملی بود که امریکای بعد جنگ جهانی دوم این کارکرد را ایفا کرد. در کنار این جذابیتها باید از تهدید ها هم استفاده کرد همانگونه آنها از خطر کمونیزم گفتند. (یعنی اگر مدرن نشوید در دام کمونیستها می افتید!) نکته چهارمی که استاد بیان کردند لزوم کمکهای مالی و اقتصادی همه جانبه بود که مثلا در قالب طرح مارشال و اصل 4 اتفاق افتاد. وام های جهانی و این جور چیزها. اوج بحث، تببین همین بحثها برای ایران اسلامی بود. 1- ما ادعا می کنیم برای جهان حرف داریم (شرح تئوریک الگوی اسلامی توسعه یا هر چه می خواهید اسم آن را بگذارید.) 2- در ارائه نمونه عملی ایران پیشرفته اسلامی هم باید موفق عمل کنیم. 3-  خطر نظام سلطه جهانی، نظام کفر و شرک، نظام های انسان محور و سرانجام شوم آنها را به عنوان تهدیدهای بشریت تبیین کنیم. (که این یکی را خود غربی ها بهتر تبیین کرده اند.) 4- پروژه های اقتصادی و حتی لزوم کمک های مالی ما برای جذب تدریجی کشورهای جهان از لبنان تا ونزوئلا. 
    این پاراگراف را هم من اضافه می کنم:
    آنهایی که می پرسند چرا ما باید به لبنان کمک کنیم، به افغانستان کمک کنیم و این حرفها؛ باید ابتدا بپرسند که چرا آمریکا برای گسترش مدرنیزاسیون آمریکایی به کشورهای جهان سوم کمک کرد؟ آنها ایده ای داشتند و برای ایده خود به سرتاسر جهان سوم و حتی کشورهای اروپایی کمک کردند. ما نیز به همان دلایل باید برای ترویج تفکر خودمان به سرتاسر جهان کمک کنیم. 
    طبیعتا اگر قصوری در متن می بینید، از من است و مفاهیمی که استاد با فرصت و دقت بیشتری تحلیل کردند با نثر وبلاگی، ادبیات خودم و زمان کمتری به مخاطب عام ارائه می دهم.

    اطلاعات کتابشناسی:
    آلوین، ی. سو، تغییر اجتماعی و توسعه، (ترجمه: محمود حبیبی مظاهری) تهران، انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی، چاپ چهارم، 1388. 262 صفحه.

  • نظرات() 
  • دوشنبه 29 شهریور 1389

    هم اکنون، 29 شهریور 1389، اولین پایان نامه و کمی بعد از آن دومین پایان نامه کارشناسی ارشد رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دفاع می گردند.

    حسین سرفراز، دانشجوی دزفولی کد 82، اولین دوره، اولین کسی است که به دفاع از پایان نامه خویش می پردازد. او جنبش سبز را در پایان نامه اش تئوری سازی کرده است.
    عنوان پایان نامه او: سیاست فرهنگی تفاوت و نشانه شناسی فرهنگی پدیده موسوم به جنبش سبز در جمهوری اسلامی ایران
    استاد راهنما: دکتر حسام الدین آشنا
    استاد مشاور: دکتر احمدپاکتچی
    استاد داور: دکتر حسن بشیر

    نمره ای که هیات داوران به حسین سرفراز، دوست دوست داشتنی و صمیمی من داد، نمره 90 بود. حسین جان! مبارکت باشد!

    اولین جلسه دفاعیه

    عکس دست جمعی به ترتیب از این طرف: استاد دکتر احمد پاکتچی، استاد دکتر حسن بشیر، استاد حسین سرفراز، استاد دکتر حسام الدین آشنا، استاد دکتر نادر جعفری. عکاس: خواست نامش حذف شود.

    مهدی یوسفی، دانشجوی تبریزی کد 83، دومین دوره، دومین کسی است که ساعت 5 بعد از ظهر دفاع از پایان نامه خویش را آغاز خواهد کرد.
    عنوان پایان نامه او: فلسفه و فرانظریه های دانش ارتباطات: در آمدی بر چهارچوب اسلامی
    استاد راهنما: دکتر ابراهیم فیاض
    استاد مشاور: پروفسور سیدحمید مولانا
    استاد داور: دکتر مهدی محسنیان راد

    پایان نامه ها در سالن صدر دفاع می شوند و جا برای ایستادن هم نیست! من هم بیرون سالن هستم!

    این پست به روز می شود!

    ----

    دفاعیه استاد مهدی یوسفی تا ساعت 7 و 30 (اذان) طول کشید و نهایتا با نمره ای عجیب خاتمه یافت. استاد دکتر مهدی محسنیان راد، نمره 5 از 30 به ایشان دادند!

    این که معنی این نمره چیست، بحثی است که نیازمند اطلاعات بیشتری است. اما اجمالا:

    1- توان علمی و انصاف دکتر حسن بشیر، مورد تایید بسیاری از دانشجویان قرار گرفت.

    2- استاد محسنیان راد، به شدت دچار افت محبوبیت شد.

    3- بسیاری، حوادث پشت پرده را دخیل در این نمره دانستند.

    4- نارضایتی و نا امیدی از دانشکده هم افزایش یافت.

    بی اخلاقی های رسانه ای (درج این مطلب بدون ذکر منبع):

    این مطلب در پایگاه خبری تحلیلی پارسینه

    و تعدادی سایت مسدود شده که نه اسم آنها را می آوریم و نه لینکشان می دهیم. (برایشان تبلیغات می شود؛ لینک کردنشان هم خلاف قانون است.)

  • نظرات() 
  • یکشنبه 19 اردیبهشت 1389

    قطعه 26
    کتاب نه ده نوشته حسین قدیانی رو دیروز از نمایشگاه غرفه مرکز اسناد انقلاب اسلامی خریدم. 6 هزار تومان که با تخفیف نمایشگاه 5 هزار تومان می شد.
    کتاب خوش دست و خوش رنگی است.
    آنانی که نمی دانند، بدانند حسین قدیانی نویسنده وبلاگ قطعه 26 است که از 9 دی 1388 وبلاگ نویسی را شروع کرده و به عنوان نویسنده سال از وزارت فرهنگ و ارشاد مورد تقدیر قرار گرفته. این کتاب مطالب جذاب و خواندنی وبلاگ وی است. وبلاگی که خیلی زود مورد توجه دوستان و دشمنان نظام اسلامی  قرار گرفت و یکی از پربازدیدترین وبلاگهای سال شد.

    آیت الله باقری کنی و کتاب نه ده 
    امروز (اولین روز بعد از عرضه در نمایشگاه) تو رستوران دانشگاه امام صادق علیه السلام، وقت ناهار، روی میز اساتید، کتاب نه ده حسین قدیانی در دستان آیت الله باقری کنی (در حال مطالعه) به شدت توجهم را به خود جلب کرد. آیت الله باقری که چندین دهه از عمر بابرکتشان می گذرد، فقیه مبرزی هستند که نمایندگی مجلس خبرگان از استان تهران را به عهده دارند.این استاد برجسته دانشگاه امام صادق علیه السلام، برادر آیت الله مهدوی کنی نیز می باشند که بین دانشجویان از محبوبیت خاصی برخوردار هستند. استخاره های ایشان به قرآن نیز خیلی شهرت دارد.

    کتاب نه ده با حضور حسین قدیانی توسط استاد دکتر حسن بشیر نقد می شود
    دکتر حسن بشیر دکترای جامعه شناسی ارتباطات از لندن هستند که سه سال مدیریت دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه السلام را برعهده داشتند. روز سه شنبه ساعت 14 سالن شهید مطهری دانشگاه امام صادق علیه السلام، زمانی است که دکتر بشیر در حضور حسین قدیانی به نقد این کتاب خواهد پرداخت.
    نقدهای نوشتاری دکتر به بشیر به کتابهای میلاد عرفانپور در وبلاگ وب نما (وبلاگ شخصی دکتر بشیر) در دسترس است.

    بعد التحریر:
    این مطلب در خبرگزاری برنانیوز +
    این مطلب در وبلاگ قطعه 26: حسین قدیانی+
    این مطلب در خبرگزاری پرتو +
    این مطلب در خبرگزاری فاش نیوز +

  • نظرات() 
  • دوشنبه 13 اردیبهشت 1389

    امروز روز معلم بود.

    «من عَلَّمَنی حرفا فَقَد صَیَّرَنی عَبدا» هر چند سند درستی ندارد ولی حرف درستی است. معلمهای عزیز، اساتید گرانقدر ارادتمندیم.

    این تنها رویداد مهم امروز نبود. بذارید خاطره شیرین کلاس امروز دکتر بشیر رو بگم.

    دکتر حسن بشیر از سه سال پیش رئیس دانشکده فرهنگ و ارتباطات شدند. امروز هم اولین روزی بود که ایشون این سمت رو نداشتند. دکتر بشیر با خوشحالی تو کلاس خبر از پذیرش استعفایشان دادند و لحظاتی بعد هم توزیع شیرینی مربوطه صورت گرفت که هم شیرینی روز معلم شد و هم فراغت ایشان برای کارهای علمی. البته طی دوره ریاست هم مقالات و کتابهای متعددی از دکتر بشیر منتشر می شد.

    دکتر حداد

    اولین رئیس دانشکده فرهنگ و ارتباطات دکتر غلامعلی حداد عادل بودند که در پی ریاست مجلس شورای اسلامی، این عنوان به دکتر ناصر باهنر (فرزند شهید باهنر) رسید. رئیس فعلی (چهارمین رئیس) دانشکده هم حجت الاسلام دکتر محمد سعید مهدوی کنی (فرزند آیت الله مهدوی کنی) هستند که امروز اولین روز کاری ایشان بود.

    در این میان، دکتر باهنر و دکتر مهدوی کنی دانش آموخته دکتری فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه السلام هستند.

    من برای همه این عزیزان آرزوی توفیق دارم. امید که مجموعه این تغییرات همگی در جهت رشد و ارتقای دانشکده فرهنگ و ارتباطات باشد، دانشکده ای که باید قلب تپنده سیاستگذاری عمومی در حوزه فرهنگ انقلاب اسلامی باشد.

    تبریک ویژه به رئیس جدید و خسته نباشید به رئیس قبلی بهانه این پست بود.

    سوابق استاد حداد عادل +

    سوابق علمی استاد باهنر +

    سوابق علمی استاد بشیر +

    مصاحبه پنجره با استاد مهدوی کنی +

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 19 آذر 1388

    معرفی کتب مطالعه شده در سال جاری: چهل و پنجمین کتاب

    برخیز که راه رفته را برگردیم

    با عشق به آغوش خدا برگردیم

    در عرش، صدای «ارجعی...» پیچیده ست

    یا ایتها النفس! بیا برگردیم


     رباعی یکی از مظلوم ترین قالبهای شعری زبان فارسی است که کارآیی و کاربرد زیادی داشته و دارد. رباعی برای دنیای امروز ما، جنبش های انقلابی ما، حرکتهای فرهنگی و اجتماعی و سیاسی ما، ظرفیتهای فراونی دارد. رباعی فقط چهار مصراع دارد. اما همین چهار مصراع برای برانگیختگی احساس و شور و شعور مخاطب کافی است. معمولا سه مصراع اول رباعی مقدمه ای برای مصراع چهارم و پایانی هستند که شاعر با غافلگیری، تیزهوشی و دقت، هدف اصلی خود را بیان می کند.سه مصراع در خدمت یک مصراع.

    میلاد عرفانپور، امروز چهره شناخته شده ای در پهنه ادب و فرهنگ کشور است. از شرم برادرم، پاییز بهاری است که عاشق کتاب پادشهر، مجموعه رباعی های میلاد عرفانپور شده است و اینک مجموعه جدید رباعی پادشهر. ضمن اینکه با وجود سن کم (21سال) صفحات شعر چندی از نشریات بنام حوزه فرهنگ کشور را مدیریت می کند.

    پادشهر، آخرین کتاب شعر منتشر شده میلاد است که نشر سپیده باوران مشهد آن را منتشر کرده است. سپیده باوران (کتاب آفتاب) عضو جدید جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی در زمینه نشر و توزیع محصولات فرهنگی است.

    پادشهر مثل پادزهر به معنی علاج شهر است. دکتر حسن بشیر، ریاست دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه السلام - دانشکده ای که من و میلاد هم دانشجوی آنیم- به محض انتشار کتاب، مطلب مفصلی در نقد و بررسی این کتاب در وبلاگشان نوشته اند. (+)

    کتابشناسی:

    کتاب پادشهر، شعر امروز3، میلاد عرفانپور، مشهد، انتشارات سپیده باوران، 1388

  • نظرات() 
  • پیشنهادهای من

    filesell درباره من و وبلاگم

    آخرین مطالب



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد کل مطالب :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین روزآمد :

    اَبر برچسب‌های پاورقی



    قفسه؛ کوتاه‌نوشت‌های من درباره کتاب‌هایی که خوانده‌ام