...پاورقی فرهنگ و ارتباطات

حرف‌های زده نشده در حوزه معارف اسلامی، دین، حکومت (سیاست‌گذاری عمومی)، جامعه اسلامی، فرهنگ و ارتباطات

چهارشنبه 25 شهریور 1388

شماره جدید مجله راه

شماره جدید نشریه راه: جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی

با ساختار شکنی از پشت جلد شروع می کنم! پشت جدید، تبلیغات پست بانک، کمی تعجب آور بود! روی جلد هنوز هم باید بیشتر کار شود. گرچه فرم ثابتی پیدا کرده و بدان هویت یافته؛ خلاقیت و دقت بیشتر، کلاس کار را بالاتر می برد. روی جلد، بنر مناظره رویایی هاشمی و احمدی نژاد بود که ایام انتخابات همه بی صبرانه منتظر آن بودند! گرچه زود فراموش شد! گرچه برخی مسائل دیگر را مطرح کردند تا حقیقت اصلی انتخابات که رای به نظام بود فراموش شود. گرچه صدا و سیمای ما همراه و همگام با برخی آن همه آب به آسیاب دشمن ریخت.

راستی از این شماره، شهر من (شیرگاه در سوادکوه مازندران) به جمع توزیع کنندگان مجله راه پیوسته و از دکه مطبوعاتی آقای شعبان زاده قابل تهیه است. (گرچه بی شک، بهترین راه، اشتراک است.)

پرونده ویژه این شماره انتخابات دهم بود که با مصاحبه دکتر ابراهیم فیاض یک شروع طوفانی برای این شماره داشت: تقابل غربگرایی (چپ و راست) با بومی گرایی و سنت گرایی و ایران گرایی. استاد فیاض در پایان مصاحبه، خطر عرفان مشایی را گوشزد کرد که می تواند جلوی فقاهت رهبری بایستد.

تحلیل دکتر عباس سلیمی نمین از دو جبهه حاضر در انتخابات بر مبنای تئوری چرخش قدرت (برای مقابله با فساد) بود که از همان آغاز رهبری به شدت پیگیری شده است.

محسن صفایی فرد را نمی شناسم؛ ولی با بررسی دوآلیسم تاریخی مردمی – اشرافی به سختی به تئوری زدگی اساتید غرب زده مان شوریده است! در پایان مقاله اش نکته مهمی را گوشزد کرده: خطر عقب نشینی های زبانی. توجه زیبایی داشته به این فاجعه زبانی رخ داده که مثلا مستضعف با آسیب پذیر یکی دانسته می شود. (در حالی که در ادبیات انقلاب، ادبیات امام معنای این کلمات چیز دیگری بوده.) واقعا یکی از روشن ترین معیارهای انحراف دولتها و مدیران و مسئولین از آرمانهای انقلاب اسلامی، از طریق زبان قابل پیگیری است.

جواد شریف زاده نگاهی به برنامه های اقتصادی در انتخابات دهم داشته. انتخاباتی که مردم عادی را با اصطلاحات اقتصادی آشنا کرد و همه یک پا کارشناس شدند. (قابل توجه آقای کروبی!)

صف بندی افاده و عمل، یادداشتی از رضا زاده محمدی است که کمی به طنز نزدیک شده است و به سنخ شناسی نخبگان پرداخته است.

دکتر عطاء الله رفیعی هم در مصاحبه ای از نخبگان و مردم و دولت گفته البته درباره انتخابات.

دکترحجت الاسلام ولی الله نقی پورفر، استاد برجسته دانشگاه امام صادق علیه السلام و چند دانشگاه دیگر، که کلاس مدیریت اسلامی معروف است، بایسته هایی برای دولت دهم معرفی کرده است که بی شک برخی به آن برچسب افراطی می زنند. شجاعت و صداقت ایشان در طرح این اولویت ها که حاصل سالها مطالعه و نگرش اسلامی است، قابل تقدیر است. گرچه برای اجرای آن به شجاعتی فراتر از احمدی نژاد نیازمندیم! (عبور از احمدی نژاد!)

وحید جلیلی، به نقش دولت نهم در وقایع پس از انتخابات پرداخته. از عدالت نامتوازن گفته و فساد رسانه ای. از فقر اطلاعات حرف زده که یکی از مصادیق فقر و فساد و تبعیض است. از نامرد رسانه ملی ما گفته که با حذف 30 درصد جمعیت روستایی (که به احمدی نژاد هم رای دادند و مشکلات و آرمانهایی هم دارند) در برنامه هایش، این تصور را برای همه به وجود آورده که ایران فقط حوالی میدان تجریش و ونک است و همین خیابان ولی عصر! (حرفهای وحید جلیلی نکات فراوانی داشت. خودتان بخوانید!)

پارازیت روی موج ایران، گفتگوی سه نفره وحید جلیلی، محمدرضا زائری و طلال عتریسی (رئیس دانشکده علوم اجتماعی لبنان) در تحریریه راه بود. رویکرد جهان عرب به ایران پس از انتخابات موضوع این میزگرد یک ساعته بود که به پیشنهادی برای تعامل اهالی رسانه و فرهنگ کشورهای اسلامی کشیده شد.

«چهارسال دیگه!» دست نوشته های یک افسر وظیفه است که مسئولیت حفاظت از صندوقهای اخذ رای را برعهده داشته. خواندن آن برای آنانی که از فرآیند صیانت از آرای ملت آگاهی ندارند و فکر می کنند به راحتی می شود تقلب کرد، توصیه می شود.

دو صفحه مجله راه، به شعارهای انتخاباتی اختصاص داشت که از سوی طرفداران کاندیدا شنیده می شد.

امیرحسین ترکش دوز، عملکرد موسوی را در دوگانه انقلاب – اصلاح تحلیل کرده. خودتان هم اگر تحلیل کنید، احتمالا به نتایج مشابهی می رسید.

معرفی و مروری بر کتاب طبقه جدید نوشته میلوان جیلاس به قلم سعید خورشیدی (که ظاهرا دکترای فرهنگ و ارتباطات هم قبول شده اند و همینجا تبریک می گم) به فاصله گرفتن انقلابهای کمونیستی از آرمانهای کمونیسم پرداخته و آن را در شکل گیری طبقه جدید در میان انقلابیون سابق (مسئولین نظام کمونیستی) می جوید. این مطلب به نظر من جاش اینجا نبود! وسط بحث تقلب در انتخابات.

«مگر می شود داماد لرستان رای نیاورد» عنوانی است که برای متن کامل گفتگوی تلویزیونی تاریخی دکتر زهرا رهنورد با شبکه ماهواره ای بی بی سی فارسی انتخاب شده. گفتگوی آبروی نداشته دو قرن روشنفکری در ایران را به باد داد! واقعا چرا اینها هنوز فکر می کنند که ایرانیان باید قبیلگی رای دهند؟ اصلا کدام قبیله سرجای خودش است؟

اکبر نائینی، در حاشیه ای به بحث تقلب، تمام وجوه گفته شده و نشده درباره تقلب و فرضیه های مرتبط با آن را بررسی می کند و درباره امکان عقلی آن بحث می کند. به هرحال وقتی، میرحسین موسوی تقلب در این ابعاد گسترده را باور کند...

میثم بهشتی نژاد نیز به موضوع تقلب از زاویه دیگری پرداخته و موضوعات جالبی را مطرح کرده که مرور آنها خالی از لطف نیست.

روح الله امین آبادی با بازخوانی چند پرونده درباره کشته های اعتراضات جمعی اجتماعی سیاسی 4 ساله دوم اصلاحات از آنانی انتقاد کرده که این کشته ها را به حساب ناکارآمدی نظام می گذاشتند ولی قربانیان حوادث اخیر که تازگی ندارد را امری فوق العاده بزرگ، بدیع و نافی مشروعیت کل نظام می دانند! شرم بر صدا و سیمای ما که در قضیه سبزوار، سمیرم و فیروزآباد و ایذه خوب وظیفه اش را انجام نداد که امروز همگان فکر کنند اتفاق عظیمی افتاده! در این اتفاقات اخیر تنها بخشی از نظام در این قضایا ناکارآمدی خود را نشان داد! همین! ناکارآمدی بخشی از نظام و چند مصداق که ناکارآمدی کل سیستم را نتیجه می دهد! حداقل در دوره شما اصلاح طلبان که نمی داد.

جواد میری در مصاحبه ای با جواد عطایی به فعالیتهای هسته های فرهنگی انقلاب در ماجرای ریاست جمهوری و عزل بنی صدر پرداخته.

مصطفی فارویی فیروزی در یادداشتی با عنوان مهندسی رسانه مهندسان، با اشاره به عملکرد رسانه ملی در انتخابات اخیر، از برخی ضعفهای سازمان، نظیر نبود آموزش مفاهیم کلیدی و ... انتقاد کرده.

سید مرتضی هاشمی مدنی یادداشتی نوشته که من با قسمتهایی از آن فکر می کنم مخالفم! وی از دو روایت رسمی (صدا و سیما) و غیررسمی نام برده و تحلیل کرده که اکنون دوران پایان روایت رسمی است. البته ما به لزوم تغییرات روایت رسمی (و پایان آن بدین شکل) معتقدیم ولی با مصادیقی که ایشان ارائه کرده اند مشکل داریم! ما فکر می کنیم آن طبقه ای که سی سال است که در صدا و سیمای ما نادیده گرفته شده اند مستضعفین ساکن روستاها و شهرستانهای کوچک ایران هستند. نه مردم شمال شهر تهران!

طلال سلمان مقایسه ای بین دو انتخابات اخیر ایران و لبنان داشته که جالب است. خودمان را دستکم نگیریم!

خاطرات سفر مهدی همازاده به الجزایر، یکی از کشورهایی که در قرن بیستم شاهد حوادث گوناگونی نظیر انقلاب ود، خواندنی بود. جبهه فرهنگی در آفریقا.

از گردیز افغانستان تا گوانتانامو، خاطرات دکتر سید محمد علیشاه موسوی گردیزی است از زندانهای گوانتانامو!

احسان صفرزاده مصاحبه ای داشت با محمدرضا محمدی نجات با موضوع مستندسازی در رسانه های ایرانی که حداقل برای ما دانشجویان رشته فرهنگ و ارتباطات (گرایش سیاستگذاری) حاوی نکات مهمی بود.

حجت الاسلام علیرضا جهانشاهی، طلبه سیرجانی، عدالتخواه معروف قضیه زمین خواریهای یک دستگاه امنیتی در سیرجان کرمان، به همت وحید جلیلی، نماد گفتمان عدالتخواهی شده است. گرچه برخی با او مخالفند. جهانشاهی تقریبا صفحه یا صفحاتی ثابت در هر شماره دارد. در این شماره از هم بندی اش با شهرام جزائری گفته و آرزویی که با شجاعت دکتر محمود احمدی نژاد برآورده شد در شب مناظره با میرحسین موسوی!

از شعر های این شماره، شعر مرگ عجیب هاجر نویدی (شعر علی محمد مودب) خیلی قشنگ و به روز بود.

پرونده ویژه ای هم در صفحات انتهایی نشریه باز می شود با یادداشتی از رضا کایدخورده درباره فلسفه همگانی. به هر حال به نظر می رسد بدون فلسفه تمدن سازی ممکن نیست! رضا کایدخورده از بایدها و نباید آموزش عمومی فلسفه می گوید. (استاد؟) اصغر طاهرزاده از جایگاه فسلفه شیعی در تمدن آینده بشر سخن می راند. گفتگوی مهدی سیار با آیت الله سید حسن سعادت مصطفوی (استاد بزرگ تفسیر و فلسفه) درباره فلسفه هم بعد علمی دارد و هم تاریخی و سیاسی و ... در جایی آیت الله مصطفوی به صراحت ریشه مخالفت علمای قم با فلسفه را در مخالفت ایشان با امام راحل عنوان می کند. در پایان نیز می فرمایند: «نظر مقام معظم رهبری موافق فلسفه است، ایشان بسیار انسان روشنفکری است و با بقیه فرق دارد.»

گفتگوی با نابغه اتریشی دانشگاه امام صادق علیه السلام که اکنون دانشجوی دکترای فلسفه دانشگاه تهران است، فیلیپ یا همان علی لنسل هم نکات متعددی داشت که از آن جمله: خاک بر سر ما ایرانی ها که فلسفه اسلامی را رها کرده ایم!

صفحات طنز این شماره از برزو بیطرف (امید مهدی نژاد) بی نیاز بود. مطالب طنز مردمی که در وبلاگهایی چون: تقلب سبز، اسلام آنلاین، برای فکر، فریادی برای عدالت، مبارز، 22خرداد 1388 و ... زده شده بود، خنده بر لبانمان نشاند.

روح این شماره که در بعدالتحریر وحید جلیلی تجلی یافت: ای خاک بر سر ما با این آنفولانزای انفعالمان در جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی!

توجه: در نوشتن این جور مطالب عمدتا از تعابیر خودم استفاده می کنم. (نه این که لزوما نویسنده مورد بحث چنین واژه ای به کار برده باشد.)
توجه2: نوشتن این مطالب و احیانا تعریف کردن و ذکر جنبه های مثبت، به معنای این نیست که من با تمام آنها موافقم! کما اینکه در برخی موارد مخالفت خود را اظهار کرده ام.

برچسبها به ضرورت بهتر شدن دسته بندی موضوعی مطالب زیاد شده اند.

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 25 تیر 1388


    قبل از هر چیز، تولد آفتاب بزرگ، حاج آقای سید علی آقای حسینی خامنه ای را به امام زمان و مردم عزیز ایران تبریك می گم (با تشكر از سید حمید امامی):

    در کشور عشق مقتدا خامنه ای ست

    فرماندهی کلّ قوا خامنه ای ست 

    دیروز اگر عزیز مصر یوسف بود

    امروز عزیز دل ما خامنه ای ست

    -----

    چشم بد دور، عمرتان بسیار - کس نبیند ملالتان آقا

    ما نمردیم خون دل بخوری - تخت باشد خیالتان آقا

     جسمتنان کامل است، ناقص نیست - میدهد عطر یک بغل گل یاس

    دستتان امّا حکایتی دارد - رحم الله عمّی العباس


    آرمان خواهی انسان مستلزم صبر بر رنجهاست. پس برادر خوبم، برای جانبازی در راه آرمانها یاد بگیر كه در این سیاره رنج صبورترین انسانها باشی.

    سید مرتضی آوینی 15/1/72

    روی جلد این شماره پلاك هشت، (َشماره5) عكس كلوزآپی از سید شهیدان اهل قلم، شهید مرتضی آوینی بود. چنین طرحی نوید ویژه نامه ای از شهید آوینی می داد كه در قالب پرونده ویژه با سه مصاحبه از مصطفی دالایی (كارگردان – فیلمبردار پای در ركاب سید مرتضی آوینی طی جنگ هشت ساله)، نادر طالب زاده (مستندساز مشهور كه رابطه صمیمانه ای با شهید آوینی داشت به وی‍ژه در جریان مستندهای ساعت25 (آمریكا) و خنجر و شقایق) و محمدعلی فارسی (تدوین گر واپسین مجموعه های مستد جنگی شهید آوینی) محقق شد. علاوه بر ارزش تاریخی، در شناخت شهید آوینی و سینمای مستند جنگ (مستند اشراقی) مفید بود.

    چشم انداز هنر و ادبیات داستانی انقلاب از نگاه رهبر فرزانه انقلاب كه برداشتهایی از 5 سخنرانی ایشان بود، صفحات اندیشه و ادب این شماره را زینت داده بود.آقا خیلی خوب و رسا صحبت می كنند. واژگان دقیقی را به كار می برند. تعابیر مناسبی به كار می برند.

    رسالت و وظیفه بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس در قبال فرهنگ دفاع مقدس كه توسط سردار میرفیصل باقرزاده ایراد شده بود، حاوی نكات جالب توجهی بود. نقد روشی گذشته و رسالتهای مبنایی فعلی.

    به بهانه فتح خرمشهر ویژه نامه ای هم برای خرمشهر رفته بودند. مصاحبه تمام متن سید صالح موسوی (همون جوون 17 ساله كه تو عكسهای خرمشهر پیراهن نداره!)  از مدافعین خرمشهر كه جالبه مونده و شهید نشده با یادیی از 34 روز مقاومت در خرمشهر مصاحبه خوبی از آب در اومد.

    صفحات نبرد بی پایان (كه به جلوه های پایداری در سراسر جهان می پردازد) دو صفحه برای ادواردو آنیلی (پسر سناتور آنیلی، ملیاردر مشهور ایتالیایی و صاحب كارخانجات بزرگی چون فیات و باشگاه یوونتوس و ...) رفته بود. شهید مهدی ادواردو آنیلی. همو كه در نماز جمعه اول انقلاب تهران، صف  اول، پشت سر مقام معظم رهبری نماز خواند. ادواردویی كه صرفا با مطالعه قرآن مسلمان شد. اول سنی و بعد شیعه. او كه سال 2000 شهید شد ولی گفتند خودكشی كرده. شهید دكتر مهدی ادواردو آنیلی. كتاب هدیه مسیح  درباره اوست.

    دكتر حسن عباسی همیشه جالب بوده. در این شماره مطلبی با عنوان «رسانه مقاومت از هومر تا حاتمی كیا» دارد: بررسی تاریخچه، محتوا و عملكرد رسانه مقاومت.

    رنگ جنگ این شماره در مقاله ای با عنوان گرافیك، زبان میراث فرهنگی  به نقد چالش های آثار گرافیكی جنگ با رویكرد محتوا و قالبهای بیانی پرداخته. اما جالب تر از آن به بررسی پوستر ها و طرح های گرافیكی پرداخته كه خودجوش و توسط هنرمندانی در سرتاسر جهان برای مردم غزه تولید شدند. بی آن كه منتظر سفارش دستگاههای فرهنگی مسئول باشند.

    مصاحبه با حمیدرضا آذرنگ (نمایشنامه نویس برجسته دفاع مقدس) صفحات همیشه بر صحنه (تئاتر) را آبرومند كرده بود.

    شیپور جنگ (صفحات موسیقی جنگ) این شماره دیگر به سراغ مداحان نرفت! تنها یك مصاحبه با تورج زاهدی، موسیقیدان داشت كه به بحث موسیقی حماسی جنگ گذشت. البته بحث تاریخچه (نقش موسیقی و شعر در پیروزی های سپاه كوروش و ...) هم مطرح بود.

    شعور سرخ (صفحات شعر) از دو مقاله تشكیل شده بود. یكی مقاله ای از امید مهدی ن‍ژاد، شاعر و طنز نویس برجسته كه به معرفی 6 شاعر برجسته شعر مقاومت (سلمان هراتی، سید حسن حسینی، علی معلم دامغانی، قیصر امین پور، نزار قبانی (روسیه) و محمود درویش (فلسطین) و نمونه های اشعار آنان پرداخته بود. دیگر مقاله ای تحلیلی از رضا اسماعیلی در بررسی سیر تكوینی شعر دفاع مقدس (شاعران ایرانی بعد از انقلاب نسبت به جنگ موافق و مخالف)، بعد جنگ (شعر اعتراض) و شعر پایداری (نگاهی به جهان و پایداری جهانی).

    یادی از شهید محمود كاوه، چریكهای فدائیان اسلام و شهید سید مجتبی هاشمی  زینت بخش صفحات پایانی بود.

    بخش جدید این شماره معرفی كتاب بود كه شامل 4 كتاب بود. نكته جالب این كه این كتابها تنها متعلق به تهران نبودند. بلكه از شهرستانها هم بودند. این رویكرد خوبی است كه دفاع مقدس را تنها شامل لشكر27 محمد رسول الله تهران ندانیم و بقیه لشكرها و فرماندهان و حتی ارتش را هم ببینیم؛ همانگونه كه از وقتی از ادبیات و هنر پایداری سخن می گوییم، مردم سراسر جهان را در آن سهیم می دانیم.

  • نظرات() 
  • پاورقی را در پیام‌رسان ایرانی بله دنبال کنید filesell درباره من و وبلاگم

    آخرین مطالب



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد کل مطالب :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین روزآمد :

    اَبر برچسب‌های پاورقی



    قفسه؛ کوتاه‌نوشت‌های من درباره کتاب‌هایی که خوانده‌ام