قبل از هر چیز، تولد آفتاب بزرگ، حاج آقای سید علی آقای حسینی خامنه ای را به امام زمان و مردم عزیز ایران تبریك می گم (با تشكر از سید حمید امامی):

در کشور عشق مقتدا خامنه ای ست

فرماندهی کلّ قوا خامنه ای ست 

دیروز اگر عزیز مصر یوسف بود

امروز عزیز دل ما خامنه ای ست

-----

چشم بد دور، عمرتان بسیار - کس نبیند ملالتان آقا

ما نمردیم خون دل بخوری - تخت باشد خیالتان آقا

 جسمتنان کامل است، ناقص نیست - میدهد عطر یک بغل گل یاس

دستتان امّا حکایتی دارد - رحم الله عمّی العباس


آرمان خواهی انسان مستلزم صبر بر رنجهاست. پس برادر خوبم، برای جانبازی در راه آرمانها یاد بگیر كه در این سیاره رنج صبورترین انسانها باشی.

سید مرتضی آوینی 15/1/72

روی جلد این شماره پلاك هشت، (َشماره5) عكس كلوزآپی از سید شهیدان اهل قلم، شهید مرتضی آوینی بود. چنین طرحی نوید ویژه نامه ای از شهید آوینی می داد كه در قالب پرونده ویژه با سه مصاحبه از مصطفی دالایی (كارگردان – فیلمبردار پای در ركاب سید مرتضی آوینی طی جنگ هشت ساله)، نادر طالب زاده (مستندساز مشهور كه رابطه صمیمانه ای با شهید آوینی داشت به وی‍ژه در جریان مستندهای ساعت25 (آمریكا) و خنجر و شقایق) و محمدعلی فارسی (تدوین گر واپسین مجموعه های مستد جنگی شهید آوینی) محقق شد. علاوه بر ارزش تاریخی، در شناخت شهید آوینی و سینمای مستند جنگ (مستند اشراقی) مفید بود.

چشم انداز هنر و ادبیات داستانی انقلاب از نگاه رهبر فرزانه انقلاب كه برداشتهایی از 5 سخنرانی ایشان بود، صفحات اندیشه و ادب این شماره را زینت داده بود.آقا خیلی خوب و رسا صحبت می كنند. واژگان دقیقی را به كار می برند. تعابیر مناسبی به كار می برند.

رسالت و وظیفه بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس در قبال فرهنگ دفاع مقدس كه توسط سردار میرفیصل باقرزاده ایراد شده بود، حاوی نكات جالب توجهی بود. نقد روشی گذشته و رسالتهای مبنایی فعلی.

به بهانه فتح خرمشهر ویژه نامه ای هم برای خرمشهر رفته بودند. مصاحبه تمام متن سید صالح موسوی (همون جوون 17 ساله كه تو عكسهای خرمشهر پیراهن نداره!)  از مدافعین خرمشهر كه جالبه مونده و شهید نشده با یادیی از 34 روز مقاومت در خرمشهر مصاحبه خوبی از آب در اومد.

صفحات نبرد بی پایان (كه به جلوه های پایداری در سراسر جهان می پردازد) دو صفحه برای ادواردو آنیلی (پسر سناتور آنیلی، ملیاردر مشهور ایتالیایی و صاحب كارخانجات بزرگی چون فیات و باشگاه یوونتوس و ...) رفته بود. شهید مهدی ادواردو آنیلی. همو كه در نماز جمعه اول انقلاب تهران، صف  اول، پشت سر مقام معظم رهبری نماز خواند. ادواردویی كه صرفا با مطالعه قرآن مسلمان شد. اول سنی و بعد شیعه. او كه سال 2000 شهید شد ولی گفتند خودكشی كرده. شهید دكتر مهدی ادواردو آنیلی. كتاب هدیه مسیح  درباره اوست.

دكتر حسن عباسی همیشه جالب بوده. در این شماره مطلبی با عنوان «رسانه مقاومت از هومر تا حاتمی كیا» دارد: بررسی تاریخچه، محتوا و عملكرد رسانه مقاومت.

رنگ جنگ این شماره در مقاله ای با عنوان گرافیك، زبان میراث فرهنگی  به نقد چالش های آثار گرافیكی جنگ با رویكرد محتوا و قالبهای بیانی پرداخته. اما جالب تر از آن به بررسی پوستر ها و طرح های گرافیكی پرداخته كه خودجوش و توسط هنرمندانی در سرتاسر جهان برای مردم غزه تولید شدند. بی آن كه منتظر سفارش دستگاههای فرهنگی مسئول باشند.

مصاحبه با حمیدرضا آذرنگ (نمایشنامه نویس برجسته دفاع مقدس) صفحات همیشه بر صحنه (تئاتر) را آبرومند كرده بود.

شیپور جنگ (صفحات موسیقی جنگ) این شماره دیگر به سراغ مداحان نرفت! تنها یك مصاحبه با تورج زاهدی، موسیقیدان داشت كه به بحث موسیقی حماسی جنگ گذشت. البته بحث تاریخچه (نقش موسیقی و شعر در پیروزی های سپاه كوروش و ...) هم مطرح بود.

شعور سرخ (صفحات شعر) از دو مقاله تشكیل شده بود. یكی مقاله ای از امید مهدی ن‍ژاد، شاعر و طنز نویس برجسته كه به معرفی 6 شاعر برجسته شعر مقاومت (سلمان هراتی، سید حسن حسینی، علی معلم دامغانی، قیصر امین پور، نزار قبانی (روسیه) و محمود درویش (فلسطین) و نمونه های اشعار آنان پرداخته بود. دیگر مقاله ای تحلیلی از رضا اسماعیلی در بررسی سیر تكوینی شعر دفاع مقدس (شاعران ایرانی بعد از انقلاب نسبت به جنگ موافق و مخالف)، بعد جنگ (شعر اعتراض) و شعر پایداری (نگاهی به جهان و پایداری جهانی).

یادی از شهید محمود كاوه، چریكهای فدائیان اسلام و شهید سید مجتبی هاشمی  زینت بخش صفحات پایانی بود.

بخش جدید این شماره معرفی كتاب بود كه شامل 4 كتاب بود. نكته جالب این كه این كتابها تنها متعلق به تهران نبودند. بلكه از شهرستانها هم بودند. این رویكرد خوبی است كه دفاع مقدس را تنها شامل لشكر27 محمد رسول الله تهران ندانیم و بقیه لشكرها و فرماندهان و حتی ارتش را هم ببینیم؛ همانگونه كه از وقتی از ادبیات و هنر پایداری سخن می گوییم، مردم سراسر جهان را در آن سهیم می دانیم.