اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید!

جمله ای حکیمانه از امام حسین علیه السلام است برای تمام زمانها

این روزها برخی ناجوانمردانه تخریب می کنند. قبلا تخریب در سطوح عوام الناس بود. امروز به بلندپایگان و خواص جامعه اسلامی هم رسیده. فریاد اعتراض رهبر انقلاب نسبت به این تخریب ها و سیاه نمایی ها هم گویا به گوش کسی نمی رود.

گناه دولت احمدی نژاد، این بود که خیلی کار می کرد و سایرین به پاش نمی رسیدند. به تعبیری احمدی نژاد 18 ساعت کار می کرد، بقیه اجزای جامعه خیلی کمتر. طبیعی بود که بقیه نرسند. تخریبها شروع میشه. از خود دولت و بیرون دولت!

بگذریم.

انگار نمی شه گذشت!

مولفه های قدرت جهانی

سیاه نمایی و تخریب به حدی شده که قلب حقایق می کنند. حتی نکات قوت احمدی نژاد رو هم به ضعف و مایه آبروریزی تبدیل می کنن! مثلا اینکه کشورهای آمریکای لاتین و چندین کشور کوچک در سرتاسر جهان با ما رابطه و دوستی دارند را خیلی بد تلقی می کنن و چه تعابیر سخیفانه و سفیهانه ای که به کار نمی برند!

هر کسی می تواند بفهمد که:

 چرا آمریکا قدرتمند است؟ چون کشورهای متعددی از هر گفتمانی که آمریکا مطرح کند، حمایت می کنند.

چرا ایران قدرتمند نیست؟ چون تعداد این کشورها برای ما تقریبا صفر بود.

احمدی نژاد برای قدرت مند شدن ایران چه کرده است؟

احمدی نژاد این صفر رو تبدیل به چندین کشور به اصطلاح کوچک کرد. (البته در مولفه های تشکیل قدرت، لزوما نباید اینطور قضاوت کرد که این کشورها کوچک هستند.) ابرقدرتی، یک شبه شدنی نیست. نیاز به زمان دارد و اراده حرکت در آن. احمدی نژاد برای تبدیل ایران به ابر قدرت گام اول را خوب برداشت. آن هم نه فقط در بین کشورهای به اصطلاح اسلامی و همسایه (که در نهایت  قدرت منطقه ای شویم) بلکه در بین کشورهای آمریکای لاتین.در بین کشورهایی که حتی دینشان هم با یکی نیست! احمدی نژاد حیاط خلوت آمریکا را به هم زده. چاوز سالی چندبار می آد ابران برای تحکیم خط مشی ها.  ما باید نظم فعلی جهانی را براندازیم و طرحی دیگر اندازیم! امروز کشورهای حاشیه آمریکا برای آمریکا امن نیست. یادتان هست آمریکا برای این که ما احساس امینت نکنیم، کشورهای همسایه مان را تصرف کرد؟ امروز ما بدون جنگ و هزینه های جانی و مالی و آبرویی، بدون هیچ هزینه ای، کشورهای همسایه آمریکا را هم تصرف کرده ایم. این هنر ایمان و اعتقاد دکتر احمدی نژاد بود. این همان گفتمان آقا روح الله است که این روزها بعضی به اسم گفتمان امام و انقلاب خود را بدان منتسب می کنند. امام در سراسر زندگی اش به این نظم جهانی (ابرقدرتهای شرق و غرب) روی خوش نشان نداد. آن وقت افتخار آقایان این است که در سال 2001 که آمریکا از حادثه برجهای دوقلو 11 سپتامبر عصبانی بود، ما امتیاز دادیم که به ما حمله نکند و ما مثل افغانستان نشویم! دیپلماسی عزت و افتخار حسینی ایجاب می کرد که مبارزه کنید! نه صلح در هنگامه قدرت! ما امروز قدرتیم و توانستیم تغییر در نظم جهانی برقرار کنیم.  ما امروز قدرت گفتمان سازی در سطح جهانی داریم. این عزت و افتخار دیپلماسی امام بود. امام از ناوهای آمریکا در خلیج فارس نمی ترسید. (آقایانی می ترسیدند!)  ما قرار بود دهان ابرقدرتها را با مشتهایمان خرد کنیم. ما قرار نبود با آنها دست بدهیم. ما قرار نبود دوستی گرگ و گوسفند راه بیندازیم. ملتی که امام حسین دارد، سازش نمی پذیرد. البته جنگ امروزی و این طوری ما هم خیلی راحت است! احمدی نژاد به تنهایی با همه دنیا می جنگد و ما به زندگی روزمره مان می پردازیم! البته بعضی ها از این جنگ به این راحتی هم که قرار نیست کاری کنند، جز جمع کردن غنایم، ناراحت هستند و سنگ پیش پای احمدی نژاد می اندازند. ولی او چون کوه ایستاده است.